sms3end

فیبروآدنوم سینه چیست؟ احتمال سرطانی شدن این کیست ها چقدر است؟ آیا با روش های درمان آن آشنایی دارید؟ عوارض آن چیست و از کجا تشخیص دهیم که به فیبروآدنوم سینه مبتلا شده ایم؟ تومور های موجود در بدن اکثر قریب به اتفاق زنان از نوع بدخیم نیستند. بیشتر احتمال دارد که آنها کیست های بی ضرر یا فیبروآدنوم باشند. در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام، به برخی از سوالات متداول در مورد علائم، علل و درمان فیبروآدنوم سینه پاسخ می دهیم.

فیبروآدنوم سینه چیست؟

فیبروآدنوم سینه یک تومور خوش خیم پستان است که معمولا در زنان جوان مشاهده می شود. به گفته انجمن بنیاد جراحان پستان آمریکا (ASBSF)، تقریبا ده درصد از زنان آمریکایی قبل از رسیدن به سن ۳۰ سالگی تشخیصی مبنی بر فیبروآدنوم را دریافت خواهند کرد و در این میان زنان آفریقایی-آمریکایی بطور ویژه تری در معرض ابتلا به تومور قرار دارند. برخی برآوردها نشان می دهند که در ۲۰ درصد از زنان افریقایی آمریکایی، در برخی از برهه های زندگی شان فیبروآدنوم سینه رشد خواهد کرد.

فیبروآدنوم سینه

اساسا، فیبروآدنوم چیزی غیر از رشد بیش از حد بافت پستان فیبری و غدد لنفاوی نیست – که البته این بدان معنا نیست که به آن بی توجه باشید. تومور فیبروآدنوم شامل بافت پستان و نیز بافت استروما است و می تواند به طور همزمان در یک یا هر دو سینه مشاهده شود.

داشتن فیبروآدنوم سینه چه احساسی دارد؟

به طور کلی، این تومورها منبع قابل توجه از ناخوشی نیستند، اما بر خلاف تومورهای سرطانی، فیبروآدنوم سینه معمولا با چرخه قاعدگی همخوانی دارند؛ که بر همین اساس بعضی از زنان می گویند که در حین قاعدگی، فیبروآدنوم سینه ممکن است دردناک نیز باشند.

این غدد معمولا بسیار کوچک هستند، به شکلی که گاهی به سختی بتوان از طریق لمس کردن آنها را تشخیص داد. در حقیقت آنها به هنگام تحرک به راحتی تشخیص داده می شوند. با این حال، زمانی که بتوان آنها را احساس کرد، متوجه خواهید که کاملا از سایر بافت های سینه متفاوت هستند، که تا حدودی گردی قابل تشخیصی داشته، شکل دایره ای دارند و لبه های آنها نیز به وضوح مشخص می باشد. هنگامی که یکی از آنها را فشار می دهید، حرکت آنها به نحوی ست که گویی از زیر انگشتانتان می لغزند.

اکثریت فیبروآدنوم ها (۹۰%( از لحاظ سایز کمتر از یک اینچ هستند. آنها معمولا کوچک هستند و با گذشت زمان ممکن است حتی ناپدید شوند. با این حال، اگر با انجام بافت برداری رشد سلول شدیدی نشان داده شود، که همچنین به عنوان تولید بیش از حد نابهنجار شناخته می شود، ممکن است پزشک شما جراحی را برایتان تجویز کند، زیرا این وضعیت می تواند خطر ابتلا به سرطان پستان را در آینده افزایش دهد.

چه چیزی باعث رشد فیبروآدنوما می شود؟

در حالی که هنوز به شکل قطعی ثابت نشده، نظر جامعه پزشکی این است که هورمون ها، به ویژه استروژن، احتمالا نقش مهمی در رشد و توسعه این تومورها دارند. با این وجود، دلایل دقیق اینکه چرا در بعضی از زنان تومور فیبروآدنوم توسعه می یابد و اینکه چه چیزی سبب تحریک آنها می شود تاکنون مشخص نشده است.

شواهد نشان می دهد برخی از محرک های غذایی مانند چای، قهوه، نوشابه و شکلات ممکن است نقشی جزئی در رشد این تومورها داشته باشند، اما تاکنون مطالعات علمی برای تایید این فرضیه انجام نشده است.

چیزی که مورد تایید است، این موضوع است که زنانی در سالهای نوجوانی از داروهای ضد بارداری خوراکی استفاده می کنند، بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به تومورهای فیبروآدنوم هستند. این بافتهای رشد یافته می تواند تغییر اندازه داده و اغلب حتی با یائسگی حتی کاهش نیز می یابد. گاهی اوقات، این تومور ها بی سر و صدا از بین می روند و بدون انجام درمان خاصی ناپدید می شوند. در عین حال، این تومورها ممکن است بخصوص در صورت بارداری، رشد چشمگیری نیز داشته باشند.

فیبروآدنوم سینه

آیا تومورهای فیبروآدنوم سینه سرطانی هستند؟

پاسخ این سوال خیر است. در واقع باید گفت این تومور ها هرگز سرطانی نیستند.

آیا فیبروآدنوم به سرطان تبدیل می شود؟

این مورد دقیقا مشخص نیست، اما وجود انواع خاصی از تومورهای فیبروآدنوم ممکن است نشانگر این باشند که شما در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان در آینده هستید.

انواع مختلف تومورهای فیبروآدنوم سینه چیست؟

دو نوع تومورهای فیبروآدنوم وجود دارد: فیبروآدنومی ساده و فیبروآدنومی پیچیده. فیبروآدنومی پیچیده، به همانطور که از نام آنها بر می آید، پیچیده تر بوده و باید کمی جدی تر گرفته شوند، زیرا می توانند خطر ابتلا به سرطان سینه تا حدودی افزایش دهند.

طبق گفته انجمن جامعه سرطان آمریکا، زنانی که نوع پیچیده فیبروآدنوم دارند،نسبت به آنهایی که ساده دارند، تقریبا یک و نیم برابر بیشتر در معرض ابتلا به سرطان سینه هستند. علاوه بر افزایش خطر ابتلا به سرطان، فیبروآدنوم های پیچیده شامل رسوبات کلسیم و کیسه های پر شده هستند که اصطلاحا به آنها کیست بزرگ گفته می شود. بزرگ در اینجا به این معنی است که بدون نیاز به میکروسکوپ نیز دیده می شوند.

فیبروآدنوم چگونه قابل تشخیص است؟

نحوه تشخیص این تومورها بدین صورت است که شما احتمالا قبل از اینکه پزشکتان به مورد مشکوکی بر بخورد، در یک یا هر دو سینه خود یک توده پیدا کرده اید. به احتمال زیاد شما به هنگام رویت این موارد برای اولین بار در سینه خود، بسیار ترسیده اید. البته باید گفت کشف یک توده در پستان، چیزی نیست که شما بتوانید آن را نادیده بگیرید، همین توده می تواند به عنوان نشانه ای از سرطان سینه، به عنوان یک کیست خوش خیم و یا یک تومور فیبروآدنوم ساده و بی خطر باشد.

پس از اطلاع دادن موضوع به پزشک در مورد توده یا توده هایی که در سینه خود مشاهده کرده اید، وی احتمالا قبل از فرستادن شما به سونوگرافی سینه یا ماموگرافی، ابتدا معاینات خود را انجام خواهد داد. در سونوگرافی پستان یک دستگاه بر روی پستان شما گذاشته می شود تا تصویری را بر روی یک مانیتور ایجاد کند، در حالی که در ماماگرافی، سینه بین دو سطح صاف نگهداشته می شود و یک تصویر با اشعه ایکس ری از آن گرفته می شود. در ادامه قطعه کوچکی از تومور استخراج شده و بخشی از بافت برای تعیین نوع فیبروآدنوم برداشته شده تا اطمینان حاصل شود که موضوع جدی نبوده و منجر به سرطان سینه نخواهد شد.

فیبروآدنوم سینه چگونه برداشته می شوند؟

پزشکان سه روش اولیه برای برداشتن تومورهای فیبروآدنوم استفاده می کنند: اولین مورد روش جراحی به نام بیوپسی (بافت برداری) و شکاف است، و دو مورد دیگر روش های غیر جراحی شناخته شده به عنوان بیوپسی اکسینال و کرایوبلاسیون(برداشتن تکه ای از بافت با کمک سرمای زیاد) است.

بیوپسی (بافت برداری)

این روش، روشی ست که پزشکان برای حذف فیبروآدنوم های بزرگ یا نوع پیچیده فیبروآدنوم، که آسیب پذیری ابتلا به سرطان سینه را افزایش میدهد، استفاده می کنند. این کار با استفاده از یک بیهوشی موضعی یا عمومی انجام می شود و عمل بخیه زدن، با استفاده از بخیه های جذبی انجام می شود که این کار نیاز به کشیدن بخیه پس از چند روز را از بین می برد.

فیبروآدنوم سینه

بافت برداری با استفاده از دستگاه خلاء

کارایی این روش این است که اساسا گزینه ای غیر از جراحی برای برداشتن و قطع کردن فیبروآدنوم های کوچک فراهم می کند.

پس از تزریق بیهوشی موضعی، پزشک یک برش کوچک را در پوست ایجاد می کند که از طریق آن برش، میله ای متصل به دستگاه خلاء وارد بدن می شود. از آنجا فیبروآنتوما براحتی توسط این دستگاه از بین می رود تا زمانی که آخرین بافت آسیب دیده نیز بیرون آورده شود. تنها بدیِ این رویکرد این است که معمولا باعث ایجاد کبودی می شود و ممکن است تا چند روز پس از این کار، بیمار احساس ناخوشایندی داشته باشد.

توجه داشته باشید که اگر شما تصمیم به برداشتن فیبروآدنوم خود دارید، در حالی که این روش احتمالا بر روی شکل سینه تاثیری نخواهد داشت، با این حال ممکن است فرورفتگی هایی در منطقه ای که از آن برای جراحی اقدام شده مشاهده نمایید.

کرایوبلاسیون (برداشتن تکه ای از بافت با استفاده از سرما)

این گزینه، راه نسبتا جدید و غیر تهاجمی دیگری برای برداشتن فیبروآدنوم است. ایده ی اساسی این روش این است که برای از بین بردن تومور، بدون نیاز به عمل جراحی، از سرمای زیاد استفاده شود. با استفاده از کرایوبلاسیون، یک میله نازک فلزی از مرکز تومور عبور می کند و با کمک امواج فراصوت هدایت می شود. سپس نوک میله به دمای فوق العاده سرد (-۲۵۶ درجه فارنهایت) کاهش می یابد که فیبروآدنوم را فورا یخ زده کرده و از بین می برد. این روش تقریبا بدون درد بوده، هیچ آسیبی به بافت های اطراف نمی رساند، و اتفاق نگران کننده ای پس از انجام این کار نیز نخواهد افتاد.

کرایوبلاسیون توسط FDA تایید شده است و اگر بیمه شما از بین بردن فیبروآدنوم را پوشش نمیدهد، این روش یکی از روشهای کمتر گران می باشد.

آیا تمام فیبروآدنوم ها نیاز به درمان و یا برداشتن دارند؟

قطعا نه! پس از تشخیص و تایید اینکه شخص دارای فیبروآدنوم است، تصمیم به درمان یا عدم درمان آن، بستگی به عوامل متعددی است دارد که پزشک در این باره با بیمار صحبت خواهد کرد.برخی از این عوامل عبارتند از:

– شدت علائم (درد)

– سابقه خانوادگی بیمار در سرطان سینه

– زخم های ناشی از عمل جراحی برای برداشتن فیبروآدنوم

– اینکه آیا فیبروآدنوم آنقدری بزرگ است که به شکل قابل توجهی شکل پستان را تغییر دهد یا خیر.

– نتایج بافت برداری بیمار

اگر شما و پزشک شما تصمیم به از بین بردن تمام فیبروآدنوم ها داشته باشید، مهم است بدانید که گاهی اوقات این بافتها مجددا رشد می کنند. اگر در نهایت ترجیح می دهید برای درمان آنها اقدامی نکنید، نباید از اهمیت رفتن به ماماگرافی به شکل منظم و انجام معاینات مکرر توسط خودتان غافل شوید؛ چرا که خطر ابتلا به سرطان سینه بدلیل وجود فیبروآدنوم افزایش می یابد.

اگر متوجه تغییر شکل اندازه فیبروآنتومای خود شدید، حتما بلافاصله به پزشکتان اطلاع دهید و هر آزمایش دیگری که توسط وی توصیه می شود را انجام دهید.

آیا ممکن است فیبروآدنوم سینه بدون درمان و خود به خود کوچکتر شوند؟

بله، ممکن است و حتی گاهی به طور کامل ناپدید می شوند. اما این موضوع نادر بوده و چیزی نیست که روی آن حسابی بازکرد.

  • مقاله
  • ۲۳ اسفند
  • بدون نظر
  • 11 views

این کیک توت فرنگی ارزش امتحان کردن دارد! میتوانید از آن به عنوان کیک تولد هم استفاده کنید و یکی از خوش طعم ترین و ساده ترین کیک های توت فرنگی است که می توانید امتحان کنید. همچنین پیشنهاد می کنیم که آموزش تصویری طرز تهیه ی بهترین مربای توت فرنگی (بسیار خوش رنگ و ساده) و یا طرز تهیه بستنی توت فرنگی را از دست ندهید.

مواد مورد نیاز:

  • ۲ فنجان شکر
  • توت فرنگی به میزان لازم
  • ۱ فنجان کره نرم شده
  • ۴ تخم مرغ
  • حدود سه قاشق غذاخوری آرد کیک
  • دو و نیم قاشق چایخوری بکینگ پودر
  • ۱ لیوان شیر
  • ۱ قاشق سوپ خوری عصاره ی وانیل
  • نصف فنجان پوره توت فرنگی ساخته شده از توت فرنگی شیرین یخ زده

دستور پخت

آماده سازی: ۱۰ دقیقه پخت: ۳۰ دقیقه

۱-فر را از قبل در دمای ۳۵۰ درجه ی فارنهایت-۱۷۵ درجه ی سانتیگراد- گرم کنید. روغن و آرد را در ظرف کیک گرد قرار دهید.

۲-در یک کاسه ی بزرگ، کره و ژلاتین توت فرنگی خشک را بهم بزنید تا روشن و نرم شود. تخم مرغ ها را بشکنید و آنها را باهم خوب مخلوط کنید. آرد و بکینگ پودر را با شیر بزنید و سپس با وانیل و پوره توت فرنگی مخلوط کنید. خمیر را در ظرف بریزید.

۳-خمیر را به مدت ۲۵ تا ۳۰ دقیقه در فری که از قبل آماده شده است، بگذارید. بعد از پخت یک خلال دندان یا چاقوی تمیز را در آن فرو کنید، اگر خمیر به آن نچسبید یعنی کیک آماده است. بگذارید تا کیک به مدت ۱۰ دقیقه خنک شود.

اطلاعات تغذیه ای

۳۹۳ کالری، ۱۵٫۴ گرم چربی، ۵۹٫۳ گرم کربوهیدرات، ۵٫۴ گرم پروتئین، ۹۰ میلی گرم کلسترول، ۲۳۳ میلی گرم سدیم.

نوشته آموزش تصویری طرز تهیه ی کیک توت فرنگی (ساده و بسیار خوشمزه) اولین بار در هنر فردی. پدیدار شد.

  • مقاله
  • ۲۳ اسفند
  • بدون نظر
  • 15 views

امروز یک دستور تهیه قهوه ترک کاملا بی نقص آماده کرده ایم که حاصل چندین سال تجربه و دود چراغ خوردن هست! آموزش تصویری طرز تهیه قهوه ترک روی گاز به شیوه ای آسان ولی کامل، در حد اعلا.

درباره قهوه ترک: خواص قهوه ترک برای بدن، ذهن و بدن و متافیزیک شما (بسیار جالب)

ترکیبات

  • آب سرد تصفیه شده اندازه ۳ فنجان مخصوص قهوه ترک (یک و نیم فنجان به ازای یک فنجان)
  • قهوه ترک ۲ قاشق سوپ خوری (آسیاب شده)
  • شکر به میزان دلخواه

روش تهیه

۱- شکر (در صورت تمایل)، قهوه و آب را درون قهوه جوش مخصوص بریزید.

۲- با استفاده از یک قاشق کوچک، مخلوط را به هم بزنید تا اندکی مخلوط شود، سپس آن را روی اجاق قرار دهید.

۳- ظرف را روی حرارت متوسط اجاق قرار دهید و آن را به آهستگی به نقطه جوش برسانید. این کار ممکن است ۳ الی ۴ دقیقه به طول بیانجامد پس کاملاً مواظب باشید.

۴- هنگامی که قهوه در حال گرم شدن است کف تیره رنگی شکل خواهد گرفت. نزدیک زمان به جوش آمدن قهوه، با استفاده از یک قاشق چای خوری، مقداری از کف را درون هر کدام از فنجان ها بریزید. قهوه جوش را دوباره روی اجاق قرار دهید.

۵- هنگامی که قهوه در حال جوش آمدن است نیمی از فنجان را با قهوه پر کنید و آن را روی کف بریزید.

۶- قهوه جوش را روی اجاق برگردانید قهوه باقی مانده را برای ۱۵ تا ۲۰ ثانیه دیگر بجوشانید. سپس با استفاده از باقیمانده قهوه، فنجان ها را تا لبه پر کنید.

۷- قهوه را به همراه آب و لذت سرو کنید!

از دست ندین: آموزش تصویری ۲ روش طرز تهیه قهوه فوری (ساده ولی خوشمزه)

نوشته آموزش تصویری طرز تهیه قهوه ترک روی گاز (ساده ولی پرخامه) اولین بار در هنر فردی. پدیدار شد.

  • مقاله
  • ۲۳ اسفند
  • بدون نظر
  • 11 views

۵ دستور ساده درست کردن ژله که بچه ها عاشقشان می شوند. جشن تولد فرزندتان را با این ژله های خلاقانه درخشان کنید! بچه ها این ژله های خوشمزه را خیلی دوست دارند و درست کردنشان بسیار سریع و ساده است.

۱-میلک شیک توت فرنگی و آدامس بادکنکی

پودر ژله با طعم آدامس بادکنکی را با ۲۲۵ میلی لیتر آب جوش آماده کنید. مخلوط را به دو بخش مساوی تقسیم کنید. یک نیمه را با ۱۰۰ میلی لیتر آب و نیمه دیگر را با ۱۰۰ میلی لیتر ماست توت فرنگی مخلوط کنید.

نیمه ی شفاف را در لیوان های شیشه ای بریزید و اجازه دهید ژله ببندد. سپس ماست را روی آن ریخته و در یخچال بگذارید تا آماده شود. روی آن را با آب نبات های رنگی و نی تزئین کنید.

۲- بستنی مخلوط با نوشابه

ژله با طعم نوشابه را طبق دستورالعمل های روی بسته آماده کنید. آن را در ظرفی مربعی شکل بریزید و در یخچال بگذارید تا ببندد.

وقتی آماده شد، آن را از یخچال خارج کنید و با چاقو به قطعات مکعب شکل ببرید. لیوان های شیشه ای را از مکعب های ژله ای پر کنید و روی آن بستنی اضافه کنید.

جالبه: آموزش تصویری طرز تهیه سس شکلات برای مهمانی ها (فوق العاده خوشمزه)

۳- کیک های فنجانی ژله ای قرمز مخملی

ژله با طعم میوه ی اژدها را طبق دستورالعمل های روی بسته آماده کنید. آن را در قالب های سیلیکونی کیک فنجانی بریزید و در یخچال بگذارید تا ببندد.

وقتی آماده شد، ژله را از قالب ها خارج کنید و روی یک بشقاب بگذارید. از خامه ی زده شده یا بستنی برای روی ژله استفاده کنید و آن را با تزئینات کیک، تزئین کنید.

۴- ژله ی ترش

از ژله ی آدامس بادکنکی یا پشمکی استفاده کنید. ژله را طبق دستورالعمل های روی بسته آماده کنید. پایین یک لیوان شیشه ای شفاف را با مارشمالوهای کوچک یا پاستیل های ترش مزه پر کنید. سپس لیوان را با ژله پر کنید و در یخچال بگذارید تا آماده شود.

۵- ژله ی آب نباتی

مخلوطی از سه رنگ ژله؛ ما از طعم های آدامس بادکنکی، میوه ی اژدها و پشمک استفاده کرده ایم. ژله ها را طبق دستورالعمل های روی بسته آماده کنید.

یک لیوان شیشه ای شفاف را به دلخواه انتخاب کنید و یک سوم آن را با ژله ی پشمکی پر کنید. لیوان را برای حدود یک ساعت در یخچال قرار دهید تا ژله ببندد. بعد از یک ساعت، ژله ی آدامس بادکنکی را به لیوان اضافه کنید و آن را برای یک ساعت دیگر به یخچال بازگردانید تا ببندد و در پایان ژله ی میوه ی اژدها را در لیوان بریزید و اجازه دهید آماده شود. وقتی کامل آماده شد، آب نبات های رنگی، مارشمالوهای کوچک یا حتی مقداری خامه ی زده شده را برای تزئین روی ژله بریزید.

از دست ندین: طرز درست کردن ژله ساده و بسیار خوشمزه با میوه طبیعی (نه پودر ژله)

نوشته آموزش ۵ روش طرز تهیه ژله شیک برای مهمانی (متفاوت و دلچسب) اولین بار در هنر فردی. پدیدار شد.

  • مقاله
  • ۲۳ اسفند
  • بدون نظر
  • 10 views

سایکوپاتولوژی چیست؟ چه کسانی ممکن است به بیماری های روانی مبتلا شوند؟ منشأ اصطلاح ” آسیب شناسی روانی” به سال ۱۹۱۳ برمی گردد، زمانی که این رشته علمی توسط کارل ژاسپرس، فیلسوف و روان پزشک آلمانی/ سوئیسی معرفی شد. این چارچوب جدید برای درک تجربه ذهنی افراد، به دنبال تاریخچه طولانی از تلاش های متنوع برای ایجاد معنا از «تجربیات غیرعادی» افراد بود. در این مقاله از بخش روانشناسی دکتر سلام به بررسی سایکوپاتولوژی می پردازیم.

سایکوپاتولوژی و تاریخچه درک بیماری های روانی

از ابتدای شروع تلاش برای تشخیص بیماری های روانی، راه های طولانی را پشت سر گذاشته ایم. اگر چه افرادی با مسائل سلامت روانی هنوز هم برچسب انگ اجتماعی دارند و توسط افراد جامعه درک نمی شوند، اما در گذشته موارد بسیار متفاوت بود. بقراط، پزشک یونانی قرن چهارم پیش از میلاد، مفهوم ارواح شیطانی را رد کرد و معتقد بود که بیماری روانی، بیماری مغزی است که مربوط به عدم تعادل مایعات بدنی می باشد. تقریبا در همان زمان، فیلسوف- افلاطون استدلال کرد که این حالت پریشانی ناشی از عدم تعادل در رابطه ی ذهن- بدن و روح است.

سایکوپاتولوژی

اگر در قرن شانزدهم مشکل سلامت روانی داشتید، زیاد خوش شانس نبودید. در آن زمان، بیماری روانی اغلب از نقطه نظر دینی یا خرافات قضاوت می شد. طوریکه در رابطه با افرادی که رفتار عجیب و غریب از خود نشان می دادند تصور می شد که توسط ارواح شیطانی یا شیاطین تسخیر شده اند. و اما روش درمان تان چه بود؟ شما شکنجه می شدید تا عقلانیتتان بازگردد. اگر این روش افاقه نکرد؛ اعدام می شدید.

بعدها در قرن ۱۸ میلادی، علاقه به بررسی نقش دوران کودکی و تروما در توسعه بیماری روانی افزایش یافت. در ادامه این دوره، سیگموند فروید در قرن نوزدهم میلادی، برای حل مسائل حل نشده؛ صحبت درمانی را معرفی کرد.

امروزه، درک ما از بیماری روانی گسترش یافته است؛ از این رو، خوشبختانه این بیماری درمان دارد.

تعریف سایکوپاتولوژی

در حال حاضر؛ آسیب شناسی روانی یا سایکوپاتولوژی چگونه تعریف می شود؟ به طور خلاصه، می توان آن را به عنوان مطالعه عمیق مشکلات مربوط به سلامت روانی تصور کرد. دقیقا مانند مطالعه پاتولوژی (آسیب شناسی) ماهیت بیماری (از جمله علل، پیشرفت و نتایج)، آسیب شناسی روانی نیز، مطالعه ی مفاهیم مشابهی در حوزه ی سلامت روان (یا بیماری) است.

به این ترتیب، سایکوپاتولوژی یا آسیب شناسی روانی، بررسی تمام مشکلات مربوط به سلامت روان است: چگونگی درک آنها، چگونگی طبقه بندی آنها و نحوه برطرف کردن آنها. از این رو، موضوع آسیب شناسی روانی از تحقیق به درمان و در هر مرحله از آن گسترش می یابد. هر چه چرایی پیشرفت اختلالات روانی را بهتر درک کنیم، یافتن درمان های موثر برای آن، آسان تر خواهد بود.

متخصصین آسیب شناسی روانی

کدام یک از متخصصان در درک آسیب شناسی روانی دخیل هستند؟ درست همانطور که محدوده این حوزه، از تحقیقات تا درمان را شامل می شود، لیستی از متخصصان حرفه ای که تمایل به مشارکت دارند نیز وجود دارد.

در سطح تحقیقاتی، شما روان شناسان، روان پزشکان، متخصصان علوم اعصاب و افراد دیگری را خواهید یافت که سعی می کنند انواع مختلف اختلالات روانی را که در عمل بالینی مشاهده می شود، درک کنند.

در سطح عملیاتی، بسیاری از متخصصانی را خواهید یافت که در تلاشند تا سیستم های تشخیصی را به کار گیرند که برای ارائه درمان های موثر به افرادی که با مشکل سایکوپاتولوژی زندگی می کنند، استفاده می شوند. این افراد می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • روان شناسان بالینی
  • روان پزشکان
  • مشاوران
  • مددکاران اجتماعی
  • پرستاران روان پزشکی
  • پزشک- پرستاران
  • تراپیست های ازدواج و خانواده
  • متخصصان جرم شناسی
  • جامعه شناسان

سایکوپاتولوژی

سیستم های تشخیصی آسیب شناسی روانی

متخصصان مرتبط با تحقیق و درمان آسیب شناسی روانی به منظور به کارگیری بهترین شیوه درمانی باید از سیستم هایی استفاده کنند. سیستم هایی مانند این، برای دسته بندی آنچه که به عنوان اختلالات روانی یا مشکلات فردی در نظر گرفته شده اند و در کنترل شناختی افراد نیستند، به کار گرفته می شوند.

در حال حاضر، سیستم هایی به طور گسترده، برای طبقه بندی بیماری های روانی در ایالات متحده استفاده می شوند. این سیستم ها عبارتند از:

راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)

DSM-5 توسط انجمن روان پزشکی آمریکا به عنوان سیستم ارزیابی بیماری های روانی ایجاد شده است. DSM-5 شامل معیارهای قابل شناسایی می باشد که متخصصان از آن برای رسیدن به یک تشخیص ویژه برای فردی که به برنامه ریزی درمانی کمک می کند، استفاده می کنند.

معیارها و فهرست اختلالات، گاها با انجام یک تحقیق جدید تغییر می کنند. برخی از اختلالات ذکر شده در DSM-5 عبارتند از: اختلال افسردگی، اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی، اختلال شخصیت پارانوئید و اختلال اضطراب اجتماعی.

طبقه بندی بین المللی بیماری ها (ICD-11)

ICD-11 سیستمی شبیه DSM-5 است. ICD بیش از یک قرن پیش توسعه یافت و توسط سازمان بهداشت جهان (WHO) در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد. تفاوت ICD-11 با DSM-5 در چیست؟

نخست اینکه،ICD-11 توسط یک سازمان جهانی ایجاد می شود، در حالی که DSM-5 توسط انجمن حرفه ای ملی (انجمن روانپزشکی آمریکا) سازمان یافته است. این انجمن، توسط مجمع بهداشت جهانی متشکل از وزرای بهداشت ۱۹۳ کشور عضو WHO تایید شده است.

دوم اینکه، هدف ICD-11 کاهش سطح بیماری در سطح جهانی است. و سوم، ICD-11 به صورت آزاد در اینترنت در دسترس است. در مقابل، DSM پولی است و انجمن روانپزشکی آمریکا از فروش کتاب و محصولات مرتبط با آن، هزینه دریافت می کند.

معیارهای دامنه تحقیق (RDoc)

فراتر از این سیستم های استاندارد برای طبقه بندی اختلالات روانی، یک حوزه ی در حال رشدی برای تحقیقات و تئوری وجود دارد که از فرمت چک لیست برای تشخیص بیماری فاصله می گیرد. از آنجایی که ممکن است فردی بدون داشتن معیارهای تشخیصی؛ علائم بیماری روانی را داشته باشد، مطالعات سایکولوژی توصیفی، نویدبخش یک سیستم بهتری از درک است.

RDoC بر مبنای تحقیقات تحلیلی در زمینه های علوم اعصاب، ژنومیک و روانشناسی تجربی است. به این ترتیب RDoC به جای گروه بندی اختلالات؛ که سابقا با ICD-11 و DSM-5 انجام می شد؛ به توصیف علائم و نشانه های آسیب شناسی روانی می پردازد. هدف اولیه در RDoC برنامه ریزی و تأمین هزینه تحقیق و پژوهش است.

سایکوپاتولوژی

تشخیص سایکوپاتولوژی در مقابل رفتار طبیعی

روان شناسان و روان پزشکان چگونه تشخیص می دهند که چه نوع رفتاری فراتر از رفتار طبیعی است و وارد حوزه «آسیب شناسی روانی» می شود؟ اختلالات روان پزشکی به مشکلات چهار حوزه: انحراف، اضطراب، اختلال عملکرد و خطر، اشاره دارد.

به عنوان مثال اگر با تجربه ی علائم افسردگی به روان پزشکی مراجعه کردید، با توجه به لیستی از علائم و به احتمال زیاد در DSM-5 ارزیابی تان می کنند:

  • انحراف (کج رفتاری)، به افکار، احساسات یا رفتارهایی اشاره دارد که غیر قابل قبول اند یا براساس اعتقادات فرهنگی فعلی، رایج نیستند. در مورد افسردگی، شما ممکن است احساس گناه یا بی ارزش بودن خود را گزارش کنید در حالی که در میان سایر افراد رایج نیست.
  • اضطراب، به احساسات منفی اشاره دارد که در خود یا اطرافیانتان احساس می کنید. در موارد افسردگی، ممکن است حس ناراحتی شدیدی نسبت به غمگینی یا گناه خود گزارش دهید.
  • اختلال در عمل، به ناتوانی در انجام کارهای روزانه مانند رفتن به سر کار اشاره دارد. در صورت افسردگی، ممکن است گزارش دهید که نمی توانید صبح زود از خواب بیدار شوید و یا اینکه کارهای روزانه شما خیلی کند پیش می روند.
  • خطر، به رفتار خشونت آمیز نسبت به خود و دیگران اشاره دارد. در صورت افسردگی، شما در مورد افکار خودکشی یا آسیب رساندن به خود گزارش می دهید.

به این ترتیب، می توانید مشاهده کنید که تمایز بین رفتار عادی در مقابل رفتار غیرعادی به این موضوع بستگی دارد که چگونه مسائل مربوطه بر شما یا اطرافیانتان تاثیر می گذارند. تشخیص درست، اغلب زمانی صورت می گیرد که همه چیز به نقطه بحرانی خود برسد، زیرا نقطه بحرانی، زمانی است که این جنبه های تشخیص واقعا خودشان را نشان می دهند.

سایکوپاتولوژی

معیارهای اندازه گیری در مقابل طبقه بندی

تشخیص وجود اختلافات نظر در علل ایجاد بیماری روانی، آسان است. در عین حال، حتی در زمینه فعلی نیز، اختلافاتی در مورد چگونگی مفهوم سازی بیماری روانی وجود دارد.

آیا واقعا اختلالات مختلفی وجود دارد، به طوری که فرد مبتلا به اختلال بیش فعالی با کمبود توجه (ADHD) می تواند به شدت از شخص دیگری با اختلال اضطراب متفاوت باشد؟ یا عوامل فراگیرتری وجود دارند که نقشی در بیماری روانی ایفا می کنند و شاید بهتر باشد توضیح دهید که چرا برخی افراد به بیماری های زیادی مبتلا هستند (به نام همبودی)؟ برخی تحقیقات نشان می دهند که این امر در واقع می تواند، با مقوله هایی مانند “خطر کلی”، “درونی کردن ریسک” و “درونی کردن خطر” مفید باشد.

برخی از این مشکلات ذاتی در رویکرد “چک لیست” به سلامت روانی اشاره کرده اند. متأسفانه، ما در حال حاضر برای حل این مسئله، به درستی نزدیک نشده ایم اما امیدوارم در آینده سیستم های بهتری توسعه یابند تا همه مسائل زمینه سایکوپاتولوژی را در نظر بگیرند.

آیا ما به درک درستی از آسیب شناسی روانی یا سایکوپاتولوژی رسیده ایم؟ این موضوع هنوز هم جای بحث دارد. با این حال، ما قطعا از تلاش های اولیه به سمت یک برنامه تحقیقاتی پیش می رویم؛ که به جای طبقه بندی و دسته بندی- به ضرر درک درست از توسعه مشکلات و بهترین راه های درمان آنها- نویدبخش توصیف علائم به روش مفید باشد.

  • مقاله
  • ۲۲ اسفند
  • بدون نظر
  • 7 views

بسیاری از مردان و زنانی که تغییر جنسیت می ­دهند و در اصطلاح ترنس جندر هستند، به داشتن فرزند، به طور بیولوژیکی علاقه مند هستند. اینکه چقدر دشوار است یا آسان، به عوامل مختلفی بستگی دارد. برای مثال، نگه داشتن گامت ها برای کمک به تولید مثل برای افرادی که قبل از بلوغ تغییر جنسیت داده اند، بسیار مشکل است. از طرف دیگر، مردی که تغییر جنسیت یافته است و می ­خواهد فرزندی داشته باشد و شریک او یک همسوی جنسی (یا Cisgender) است، ممکن است قادر به حمل یک فرزند با راحتی نسبی باشد. در این مقاله از بخش جنسی دکتر سلام به بررسی بارداری ترنس جندر ها می پردازیم.

تولید مثل و ترنس جندر ها

تعداد شگفت انگیزی از افراد وجود دارند که از نیازهای اولیه دو انسان برای بچه دار شدن آگاه نیستند. با وضعیت کنونی تکنولوژی، حداقل به سه چیز برای به وجود آوردن یک نوزاد نیاز است:

  1. اسپرم
  2. یک تخمک
  3. یک رحم

بارداری ترنس جندر

به استثنا افراد خاصی که با اختلالات تمایز جنسیتی به دنیا می­آیند، اسپرم می­تواند از افرادی که در هنگام تولد مذکر هستند، بازیابی شود. در مقابل، تنها افرادی که به هنگام تولد زن هستند می­توانند تخمک تولید کنند یا رحم داشته باشند.

بنابراین برای به وجود آوردن یک کودک، به کمک های ژنتیکی حداقل یک فرد که هنگام تولد مونث بوده و فردی که به هنگام تولد مذکر بوده، نیاز است. همچنین وجود یک زن داوطلب با رحم فعال که بتواند آن نوزاد را برای مدت طولانی حمل کند، لازم است.

زوج ها برای به ایجاد نطفه، همیشه به هر چیزی که برای به وجود آوردن یک نوزاد مورد نیاز است، دسترسی ندارند. ممکن است آنها تنها یکی از دو ماده لازم یعنی اسپرم یا تخمک را داشته باشند. همچنین ممکن است لازم باشد تا به دنبال زنی برای حمل کودک خود باشند.

عوامل تاثیرگذار در تولید مثل ترنس جندر ها

عواملی که بر پیچیدگی توانایی افراد تغییر جنسیت یافته برای داشتن فرزند بیولوژیکی تاثیر می­گذارد، عبارتند از:

  • جنسیت آنها هنگام تولد
  • چه زمانی و چگونه از طریق دارو تغییر جنسیت داده اند.
  • چه زمانی و چطور از طریق عمل جراحی تغییر جنسیت داده اند.
  • آیا آنها از تکنیک های نگهداری باروری برای نگهداری گامت ها (اسپرم یا تخمک) استفاده کرده اند.
  • جنسیت شریکشان که ممکن است هم سوی جنسی نباشد.
  • دسترسی آن ها به پوشش بیمه برای تولید مثل و یا توانایی آن ها در پرداخت هزینه ها برای درمان باروری.
  • قوانین محلی در مورد تولید مثل، رحم جایگزین و دغدغه های مربوط به آن.

وضع حمل تغییر جنسیت یافته های مرد

بیشتر افراد تغییر جنسیت یافته مردی که هنگام تولد مونث بوده اند، با رحم و تخمدان به دنیا می­ آیند. این به این معنی است که آنها قادر به باردار شدن و تحمل یک دوره بارداری هستند. بارداری تغییر جنسیت یافته ها خیلی شایع نیست، اما ثابت شده است که هم برای برای والدین و هم کودک ایمن است.

به منظور حمل کودک به مدت طولانی، یک مرد باید طی دوره بارداری، مصرف هرگونه هورمون جنسی را متوقف کند و به جز عوامل خطرناک دیگر که برای هر کسی ممکن است وجود داشته باشد، دوران بارداری او می ­تواند بدون مشکل سپری شود.

اگر یک مرد تغییر جنسیت یافته یک شریک هم سوی جنسی زن (یعنی یک زن عادی – ترنس نیست) داشته باشد، هر کدام از آن ها می ­توانند به طور بالقوه کودک خود را حمل کنند. با این حال، این زوج به اسپرم اهدا شده نیاز دارند تا باردار شوند. اگر یک مرد تغییر جنسیت یافته یک شریک مذکر داشته باشد، ممکن است همه چیز ساده تر باشد. آن ها می­توانند به طور بالقوه یک کودک داشته باشند که از لحاظ بیولوژیکی هر دو امکان اسپرم و تخمک را داشته و حمل بچه بر عهده شریک تغییر جنسیت یافته مرد است.

بارداری ترنس جندر

تاثیرات عمل های جراحی

مرد تغییر جنسیت یافته، چه مستقیما جراحی هیسترکتومی انجام داده باشد و چه عمل هایی برای تایید جنسیتی نظیر فالوپلاستی یا متودیوپلاستی انجام داده باشد، نمی ­تواند باردار شود. از آنجایی که تخمدان اغلب در زمان جراحی هیسترکتومی برداشته می ­شود، مردان تغییر جنسیت یافته در صورت تمایل به داشتن فزرند بیولوژیکی در آینده، باید بازیابی تخمک را در نظر بگیرند.

با این حال، از آنجایی که بازیابی تخمک معمولا نیازمند یک چرخه تحریک است، این گزینه ممکن است برای برخی افراد تغییر جنسیت داده اند، قابل قبول نباشد. یک چرخه تحریک می ­تواند بسیار پیچیده باشد و باعث ایجاد نشانه هایی از قبیل اضطراب و افسردگی شود.

مردان تغییر جنسیت یافته هم ممکن است قبل از هر گونه تغییر دارویی، به ذخیره تخمک ترغیب شوند. این امر همچنین نیازمند یک چرخه تحریک می ­باشد. مسیرهای استاندارد بانک تخمک به طور کلی، برای مردان تغییر جنسیت یافته ای که قبل از بلوغ تغییر کرده اند، این امکان را فراهم نمی ­کند.

با این حال، برخی از پزشکان و محققین آزمایش های تجربی را بر روی توده باروری (بارداری سرطانی)، برای بازیابی گامت ها در انتقال های زود هنگام، مورد بررسی قرار می­ دهند. این روش ها برای کمک به کودکان مبتلا به سرطان به گونه ای طراحی شده اند که باروری خود را در مواجهه با درمان (مثل شیمی درمانی) حفظ کنند که در غیر این صورت این مسئله می­تواند تواناییشان برای تولید مثل را از بین ببرد.

ترنس جندر زن و وضع حمل

یک تصور غلط رایج وجود دارد که زنان تغییر جنسیت یافته بعد از جراحی واژینوپلاستی، می ­توانند باردار شوند. این درست نیست. به منظور حامله شدن یک زن تغییر جنسیت یافته، باید پیوند رحم انجام شود. این امکان جراحی هنوز وجود ندارد، البته گزارش ها حاکی از آن است که زنی با سندروم روکی تانسکی با پیوند رحم باردار شده است.

جراحی تغییر جنسیت (SRS) در ترنس ها

بانک اسپرم

با این حال ترنس جندر های زن، می ­توانند به اهدا اسپرم در بارداری کمک کنند. برخی از زنان تغییر جنسیت یافته، قبل از هر گونه تغییر جنسیت پزشکی، اسپرم خود را نگه می ­دارند. این کار بسیار ساده تر از نگهداری تخمک در بانک است. زنان تغییر جنسیت یافته از طریق انزال و استخراج اسپرم از بیضه ها قادر به تولید و بازیابی آن می ­باشند.

با این حال، اگر ممکن باشد، زنان تغییر جنسیت یافته ای که علاقمند به داشتن فرزندان بیولوژیکی هستند، قبل از انتقال پزشکی به نگهداری اسپرم تشویق می شوند. به طور کلی این کار برای کسانی که قبل از بلوغ تغییر جنسیت داده اند، امکان پذیر نیست. همانند مردان تغییر جنسیت یافته، تکنیک های تجربی برای بهره برداری از گامت های در حال توسعه وجود دارد.

اگر قرار باشد نگهداری اسپرم در بانک انجام شود، می­بایست قبل از واژینوپلاستی صورت گیرد. طی جراحی واژینو پلاستی، بیضه ها حذف می ­شوند که بعد از این، امکان تولید اسپرم توسط زن تغییر جنسیت یافته وجود ندارد.

علاوه بر این، برخی زنان تغییر جنسیت یافته، بدون انجام عمل واژینوپلاستی و با جراحی ارکیدکتومی، تخلیه بیضه انجام داده اند. این کار به آنها این اجازه را می ­دهد تا شدت عوارض هورمون تراپی را کاهش دهند. نگهداری اسپرم در بانک باید حتما قبل از ارکیدکتومی انجام شود.

اگر یک زن تغییر جنسیت یافته، یک شریک هم سوی جنسی زن داشته باشد، آنها می ­توانند کودکی داشته باشند که هر دو ژن هایشان به اشتراک گذاشته می ­شود. با فراهم کردن اسپرم توسط زن تغییر جنسیت یافته و تخمک شریک زن، او می ­تواند باردار شود و یا از یک جایگزین استفاده شود.

اگر یک زن تغییر جنسیت یافته یک شریک مذکر داشته باشد، تنها یکی از آن ها قادر خواهد بود ژن های خود را به کودک منتقل کند و آن ها باید از یک تخمک اهدا شده استفاده کنند و یک جایگزین برای بارداری داشته باشند.

ترنس چیست

شیردهی ترنس جندر ها

شیردادن از پستان می تواند یک روش بسیار معنی دار برای برقراری ارتباط با کودک باشد. از لحاظ تئوری، هم مردان تغییر جنسیت یافته و هم زنان تغییر جنسیت یافته، توانایی شیردهی دارند. علت آن این است که بافت پستان در مردان و هم زنان بسیار شبیه است. تولید شیر صرفا نیازمند ترکیب درست هورمون است.

در سال ۲۰۱۸، دانشمندان اولین گزارش را از یک ترنس جندر زن منتشر کردند که از طریق شبیه سازی شیر دهی، موفق شده بود به یک کودک شیر دهد. مردان تغییر جنسیت یافته نیز می­ توانند از طریق سینه به فرزندشان شیر دهند. با این حال، انواع خاصی از عمل های جراحی سینه می­ تواند به توانایی آنها در شیردهی آسیب بزند.

بنابراین، مردان تغییر جنسیت یافته که قصد دارند به یک کودک شیر دهند، ممکن است بخواهند بازسازی سینه را به تعویق بیندازند یا درباره گزینه های نگهداری نوک پستان با جراح خود مشورت کنند.

کلام آخر

صرف نظر از اینکه یک فرد تغییر جنسیت یافته می ­خواهد فرزندی را به طور بیولوژیکی داشته باشد، یا به فرزندی قبول کند و یا اصلا فرزند نداشته باشد، بسیار مهم است که افراد تغییر جنسیت یافته علاقه مند به بارداری، بدانند که چه چیزی امکان پذیر است و چه چیز نه. بحث در مورد باروری باید بخش مهمی از مراقبت های انتقال باشد. اولویت های متفاوتی پیرامون ایجاد توازن در تغییر جنسیت و تمایل به بارداری وجود دارد و ممکن است برخی از افراد بارداری را در اولویت قرار دهند و برخی انتقال و تغیییر جنسیت را ارجح بدانند. هیچ مسیر خاصی که فقط تایید هویت جنسیتی یا موفقیت در پدر و مادر بودن را نشان دهد، وجود ندارد.

  • مقاله
  • ۲۲ اسفند
  • بدون نظر
  • 10 views

در مورد لیفت باسن یرزیلی چقدر اطلاعات دارید؟ آیا این روش همان بالا کشیدن باسن است یا مزایای دیگری هم برای فرد کاندید دارد؟ در مقاله لیفت باسن برزیلی از بخش زیبایی، پوست و موی دکتر سلام، در این مورد به طور کامل بحث کردیم اما کاربران عزیز ما سوالات متداولی در این مورد مطرح کردند که سعی کردیم در این پست به آنها جواب دهیم. با ما همراه باشید.

لیفت باسن با لیفت باسن برزیلی چه تفاوتی دارند؟

لیفت باسن روشی است که در آن، با تغیر شکل و سایز باسن، آن را برجسته تر و از نظر ظاهری، جوان تر نشان می دهند. این کار می تواند شامل برداشتن پوست شل و آویزان و لیپوساکشن باشد. در بعضی موارد نیز برای پروتز باسن، از تزریق سیلیکون استفاده می کنند. از طرف دیگر، لیفت باسن به روش برزیلی، روشی است که در آن، چربی را از یک ناحیه از بدن شما برمیدارند و آن را به باسن تزریق میکنند و برای شکل دادن و لیفت باسن، به جای ایمپلنت سیلیکونی، چربی تزریق می کنند. معمولا چربی به اندازه کافی تزریق می شود تا جایی که پوست شل و آویزان را پر کند، بنابراین در این روش هیچ پوستی برداشته نمی شود.

لیفت باسن برزیلی

آیا من باید شاخص توده بدنی (BMI) خاصی داشته باشم تا بتوانم کاندید لیفت باسن برزیلی شوم؟

BMI یا شاخص توده بدنی، اغلب برای تعیین اینکه آیا بیمار برای جراحی مناسب است یا نه، استفاده می شود. شاخص توده بدنی بر اساس مقایسه وزن به قد شما تعیین می شود و شما را از ذخیره چربی بدنتان، آگاه می کند.

BMI در محدوده وزنی بین وزن سالم تا کمی اضافه وزن، قابل قبول است. اگر دچار کمبود وزن هستید، احتمالا چربی کافی برای تزریق به باسن خود را ندارید و اگر چاق هستید و یا اضافه ‌وزن دارید، ممکن است جراحی برای سلامتی شما بسیار خطرناک باشد.

در صورتی که اکثر جراحان از روش BMI استفاده می کنند، اما برخی دیگر از جراحان آن را روشی غیر معتبر و غیر قابل اطمینان می دانند. چرا؟ فرض کنیم که شما یک وزنه ‌برداری هستید که دارای ماهیچه ‌های بزرگ و حجیمی هستید اما، بدنتان چربی کافی ندارد بنابراین با توجه با شاخص توده بدنی، شما فرد چاقی هستید.

لیفت باسن برزیلی، چقدر طول می کشد؟

لیفت باسن برزیلی معمولا بین ۴ تا ۸ ساعت طول می کشد. بخش اول جراحی، شامل لیپوساکشن و بخش دوم، شامل تزریق مجدد چربی به باسن می باشد که هر کدام دو ساعت طول می کشد تا کامل شود. هم چنین زمانی هم برای حذف ناخالصی های چربی لازم است.

چربی از کجا برداشته خواهد شد؟

بیشتر اوقات، چربی از مناطقی گرفته می شود که چربی فراوانی در آن ناحیه وجود داشته باشد. این مناطق معمولا شامل پشت، شکم، چربی های اضافه در دو طرف کمر ( اصطلاحا دستگیره عشق نامیده می شوند) و قسمت بالایی ران‌ ها هستند.

لیفت باسن برزیلی

آیا لیفت باسن برزیلی ، اندامی مانند ساعت شنی را به من می دهد؟

از آنجایی که جراح شما به احتمال خیلی زیاد، چربی را از قسمت میانی و ران شما بر می دارد، متوجه خواهید شد که این مناطق بعد از انجام عمل لیپوساکشن، لاغرتر به نظر می رسند‌. شما در میانه بدن خود کمی لاغرتر به نظر خواهید رسید اما باسن گردتر و بزرگ ‌تری خواهید داشت و ظاهر شما را خیلی شبیه ساعت شنی نشان می دهد.

آیا باید قبل از عمل جراحی، سیگار کشیدن را ترک کنم؟

بله، معمولا توصیه می شود که حداقل دو هفته قبل و بعد از عمل جراحی، سیگار کشیدن را ترک کنید. با انتقال چربی جدید به باسن، رگ ‌های خونی نیاز به شکل گرفتن دارند تا به زندگی خود ادامه دهند و سیگار کشیدن بر روی این فرآیند، تاثیر منفی می گذارد. همچنین سیگار کشیدن، می تواند خطر ابتلا به عفونت را افزایش دهد.

من سلولیت دارم. آیا لیفت باسن برزیلی ، می تواند باعث بدتر شدن این حالت شود؟

لیفت باسن برزیلی، معمولا ظاهر سلولیت را به جای اینکه بدتر کند، بهتر می کند. به این دلیل که چربی تزریق شده، گودی ها و فرورفتگی ها را پر می کند و آنها را صاف تر و محکم تر می کنند.

جای زخم ها کجا هستند؟

برش هایی که برای لیفت باسن بزریلی ایجاد می شود، آنقدر کوچک هستند که به سختی قابل‌ تشخیص می باشند. ممکن است چند برش میلیمتری در نواحی اهداء کننده چربی که معمولا در میان چین و چروک طبیعی پوست هستند، ایجاد شود. برش هایی که در باسن ایجاد می شوند ممکن است کوچکتر باشند.

زمانی که برش ها بسته می شوند، می توانید از محصولاتی که برای کاهش ظاهر زخم ها، تولید شده اند، استفاده کنید. کرم های زخم سیلیکونی و کرم های لایه بردار، هر دو می توانند به شما در این مورد کمک کنند، اما بهترین توصیه این است که به دستورات مراقبت از زخم که جراح به شما می دهد، عمل کنید و زخم ‌ها را در معرض نور خورشید قرار ندهید. قرار گرفتن زخم ها در برابر نور خورشید، ظاهر زخم و احساس آنها را بدتر می کند.

لیفت باسن برزیلی

بعد از عمل جراحی، چگونه می توانم بخوابم؟

هر گونه فشار مستقیم بر باسن فرآیند التیام را می تواند به خطر بیاندازد و از تشکیل رگ‌ های خونی جدید در چربی های تزریق شده، ممانعت کند. به احتمال زیاد، به شما گفته خواهد شد که به مدت چند هفته بعد از عمل جراحی، به روی پشت خود دراز نکشید. به این معنی که به احتمال زیاد باید بر روی شکم خود بخوابید.

ممکن است بتوانید به پهلو هم بخوابید، اما باید مرتب وضعیت خود را تغییر دهید چون هنوز هم ممکن است در حالت خوابیده به پهلو نیز، بر روی باسن فشار وارد بیاید.

در مورد نشستن نیز وضع به همین صورت است. البته، اینکه بخواهید اصلا ننشینید، نیز سخت و مشکل است. بنابراین اگر نمی توانید از نشستن اجتناب کنید، فقط یک یا دو بالشت را در زیر ران خود بگذارید تا فشاری که بر روی باسن وارد می شود، کمتر شده و هر ۱۵ دقیقه یک بار وضعیت خود را تغییر دهید و جابجا شوید.

چقدر طول می کشد تا نتایج دیده شوند؟

بعد از بهبودی از عمل و به دست آوردن نتایج دلخواه، زمان زیادی طول می کشد تا نتایج لیفت باسن برزیلی را ببینید. با این حال، نوسانات وزن و پیری بر روی نتایج شما تاثیر خواهند گذاشت. شما با پیروی از یک روش زندگی سالم، می توانید باسن جدید خود را حفظ کنید.

آیا من باید لیفت باسن برزیلی را انجام دهم یا از ایمپلنت باسن استفاده کنم؟

تصمیم گیری در این باره، به اهداف و ذخیره چربی بدن شما بستگی دارد. در اغلب موارد، بیماران برای کسب نتایج مورد نظر و دلخواه خود، به اندازه کافی چربی دارند. با این حال، اگر لیفت باسن را انجام ندهید، ممکن است به جای آن به ایمپلنت باسن نیاز داشته باشید. با این حال، به یاد داشته باشید که ایمپلنت های باسن با خطرات بیشتری از جمله انسداد کپسولی ( تشکیل زخم اضافی در اطراف ایمپلنت) ، جابجایی ایمپلنت و تروما ( جمع شدن مایع یا خون ) در ارتباط می باشد.

همچنین ایمپلنت های باسن برای اینکه همیشه در بدن شما باقی بمانند، مناسب نیستند و مانند بیشتر ایمپلنت های سینه، باید برای تعویض آنها در آینده برنامه‌ریزی کنید.

لیفت باسن برزیلی

چند سی‌سی چربی را می توانم تزریق کنم؟

به جای اینکه دنبال این باشید که چه مقدار چربی را تزریق کنید، به این موضوع توجه کنید که چه مقدار چربی، می تواند ظاهر باسن شما را بهتر کند. شما ممکن است تنها با تزریق ۲۰۰ سی سی، نتایج عالی و خوبی را به دست بیاورید، یا ممکن است فقط به ۱۰۰۰ سی‌سی چربی برای لیفت باسن خود نیاز داشته باشید.

قبل از عمل جراحی، جراح در مورد اینکه چه میزان چربی را باید خارج کند و به چه مقدار باید تزریق شود، به شما اطلاعاتی را می دهد.

اگر از نتایج به دست آمده، راضی نباشم چه می شود؟ آیا می توانم آن ‌ها را ثابت کنم؟

لیفت باسن برزیلی قابل برگشت نیست زیرا بیشتر چربی ها به ماهیچه‌ ها پیوند خورده‌ اند و در برخی موارد، چربی پیوند خورده، می تواند با انجام عمل لیپوساکشن نواحی اطراف ماهیچه‌ها، کاهش یابد.

مشکلات دیگری مانند عدم تقارن در شکل و اندازه، فاصله و یا حجم ناکافی را میتوان با اضافه کردن چربی بیشتر، حل کرد. شما باید درباره خط مشی مالی و ترمیم سریع و بهبود ظاهر خود، قبل از عمل جراحی، با پزشک جراح خود صحبت کنید.

لیفت باسن برزیلی

چه زمان پس از عمل جراحی، نمی توانم ورزش کنم؟

این موضوع به جراح شما بستگی دارد. برخی از پزشکان، فقط دو هفته پس از عمل را توصیه می کنند، در حالی که برخی دیگر از آنها، حدود ۶ هفته را توصیه می کنند. به هر حال، باید همیشه منتظر این باشید که جراح، این اجازه را به شما بدهد. همیشه با ورزش های سبک و تمرینات سبک مربوط به قلب و عروق مانند پیاده ‌روی شروع کنید و به تدریج آنها را بیشتر کنید. تمرینات قدرتی، مانند وزنه‌ برداری و اسکات و تمرینات پرشی، باید در آخرین مرحله، به برنامه ورزشی اضافه شود.

در حقیقت، برخی از جراحان تا دو ماه بعد از عمل جراحی، انجام هیچ گونه تمرین ورزشی قدرتی را توصیه نمی کنند. زمانی که به طور کامل بهبود پیدا کردید، آن موقع است که می توانید تمام تمرینات ورزشی که قبل از عمل جراحی انجام می دادید را دوباره از نو شروع کنید.

آیا انجام تمرینات ورزشی، نتایج به دست آمده را از بین خواهد برد؟

ورزش و نوع رژیم غذایی، بر نتایج به دست آمده، می توانند تاثیر بگذارند زیرا هر دوی آنها بر میزان چربی تاثیر گذار می باشند. با کم کردن وزن، شما شاهد کم شدن ذخیره چربی و متناسب شدن اندام خود می شوید.

به این معنی که باسن شما ممکن است کوچکتر شود، اما بقیه اعضای بدن شما تغییری نکنند. همچنین باید به این نکته توجه داشته باشید که سلول ‌های چربی را هرگز از دست نمی دهید و این سلول ها، فقط کوچکتر‌ می شوند. تمرینات‌ ورزشی مانند اسکات، استپ، تمرینات پرشی و وزنه برداری، همگی در ساختن ماهیچه‌ های گلوتات مفید هستند. اگر دوست دارید مقاله نحوه انجام لیفت باسن برزیلی را مطالعه کنید تا اطلاعات جامعی در این مورد کسب کنید.

  • مقاله
  • ۲۲ اسفند
  • بدون نظر
  • 6 views

در مطلب گذشته آموختیم که پرورش زنبور عسل در منزل؟ آیا ممکن است؟ حتما این مطلب را بخوانید! در این مقاله می خواهیم به شما بگوییم که نحوه زندگی چگونه است و اطلاعات کامل راجب زنبور عسل را در اختیارتان می گذاریم.

مقدمه:

در هر کندو همیشه سه نوع زنبور ملکه، زنبور نر و زنبور کارگر وجود دارد که هر کدام وظیفه مشخصی را بر عهده دارند. زنبورهای عسل به تنهایی نمی توانند زندگی کنند و بصورت گروهی زندگی می کنند به همین دلیل به آنها موجودات اجتماعی گفته می شود. در هر کندو از هر ده هزار تا صد هزار زنبوری که در آن زندگی میکنند فقط یک زنبور بارور بنام ملکه و درحدود هفتصد زنبور نر و بقیه ماده های عقیم بنام کارگر میباشند۰ در ادامه با روند زندگی و ساختار بدن این موجودات مفید بیشتر آشنا می شوید.

فیلم زندگی اسرارآمیز زنبورعسل:

<div id=”۱۵۳۸۹۰۸۰۱۹۱۷۸۶۵۰۴″><script type=”text/JavaScript” src=”https://www.aparat.com/embed/Pifjw?data[rnddiv]=15389080191786504&data[w]=640″></script></div>

پست مشابه: آموزش تصویری نحوه ساخت کندوی عسل

زنبور ملکه: ملکه زنبور عسل تنها زنبور ماده ای است که قابلیت باروری دارد. ملکه تخم می گذارد ، کلنی را سر حال نگه می دارد، بزرگترین زنبور موجود در کندو است و به طور متوسط هجده ماه عمر می کند، اگر چه می تواند تا شش سال هم زندگی کند.

زنبور نر: کارشان فقط بارور کردن ملکه های جدید است. این نوع زنبورها کوتاه تر و چاق تر از ملکه هستند و چشم های بزرگ دارند اما نیش و غدد موم یا سبد گرده ی گل ندارند و حداکثر هشت هفته عمر میکنند.

زنبور کارگر: این نوع زنبورها، زنبورهای ماده ی نابارور کوچکی هستند که از زنبورهای دیگر مراقبت و آن ها را غذا می دهند، هرگز تخم نمیگذارند و تمام کارهای کندو را انجام می دهند. جمع آوری گرده و شهد گلها؛ تهیه عسل و موم، مواظبت از لاروها، غذا دادن به ملکه و نرها و لاروها؛ دفاع از کندو و تهویه و تمیز کردن آن؛ همه این کارها به عهده کارگر است.

زنبور

۱- سیستم فیزیولوژیک بدن زنبورعسل:

سر زنبور عسل- در جلوترین قسمت بدن قرار داشته و شامل اعضای زیر است: دو عدد چشم مرکب ، سه عدد چشم ساده ، دو عدد آنتن و دهان با خرطوم. بزرگی چشمها وسیله‌ای است که زنبوردار به کمک آن به راحتی می‌تواند زنبور نر را از کارگر تشخیص دهد. زیرا چشمهای زنبور نر بزرگتر بوده و از عقب سر بهم می‌رسند، ولی در زنبور کارگر و ملکه بهم نمی‌رسند. کار آنتنهای زنبورعسل، لمس کردن و بوییدن است. زنبور عسل به کمک خرطوم، شهد را از روی گلها جمع آوری و از راه دهان به داخل کیسه عسلی می‌فرستد.

سینه زنبور عسل- زنبور عسل از سه حلقه کیتینی درست شده و اعضای زیر به آن اتصال دارند: چهار عدد بال یا پر که دو عدد آنها بالهای جلویی و دو عدد دیگر بالهای عقبی هستند. شش عدد پا که جفت عقب آن دارای حفره‌هایی به نام سبد می‌باشند و زنبور عسل در دوران فعالیت خود گرده‌های گل در آن پر و با خود به کندو حمل می‌کند. این سبدها در کارگران بزرگتر از نرها هستند.

شکم زنبور عسل- در قسمت انتهایی بدن زنبور عسل قرار داشته، از ۶ حلقه کیتینی پشتی و ۶ قطعه شکمی تشکیل شده است.در انتهای شکم زنبور عسل،مخرج برای دفع مدفوعات دیده می‌شود. از راه همین مخرج ، زنبور عسل قادر است خاری را که در داخل بدنش جای دارد، خارج کرده و نیش بزند. زنبور عسل نر نمی‌تواند نیش بزند، چون اصلا نیش ندارد.

پوشش بدن زنبورعسل: بدن زنبور عسل به طور متراکم از موهایی پوشیده است که دارای تارهای (Barbs) جانبی کوتاهی است. و به راحتی دانه های گرده را می گیرند. در چشم های مرکب و پاهای زنبور عسل،موهای صاف وجود دارد پاهای جلویی زنبور عسل در حاشیه ساق (tibia) موهای راست و خشن و کوتاهی را دارد و برای تمیز کردن چشم ها از گرده گل به کار می رود و برس چشمی (Eye bursh) می گویند.

بالهای زنبورعسل: بالهای زنبور عسل در هنگام پرواز به وسیله قلاب هایی به هم درگیر می شوند و یا بال به نظر می رسند. نوک این بالها مسیر شکل را طی می کند. ممکن است ۴۰۰ بار در ثانیه مرتعش شوند.آرواره های زیرین mandibles در کارگران صاف برای جمع آوری گرده و ساختن شاخه ها به کار می رود. آرواره های بالایی maxillae مانند قاشقک های طویلی بوده و برای جمع آوری گرده های گل به کار می رود.

لب تحتانی تبدیل به خرطوم شده و ضمایم حسی (Cabialplas) در اطراف آن قرار دارد. مایع شهد در اثر عمل مکنده حلق به درون چینه دان بزرگ یا معده عسل (Money Stomash) کشیده می شود. چهار لب مثلثی دریچه ای را درست می کند و از ورود عسل به معده جلوگیری می کند. بجز موقعی که جهت تغذیه مورد نیاز است. روده زنبور عسل باریک و دراز است و تقریباً به ۱۰۰ لوله کوچک، مالپیکی اتصال دارد و روده راست، بزرگ است و به مخرج ختم می شود. در انتهای بدن زنبور عسل سوزن وجود دارد که فقط در کارگرها و ملکه ها دیده می شود. حس بویایی در زنبوران عسل بسیار قوی و تیز است و چشم ها دارای تعداد فراوانی واحدهای بینایی است و دارای مغز نسبتاً بزرگ است: زنبوران عسل قادر به تشخیص رنگ قرمز و سیاه از هم نمی باشند.

۲- مهم ترین غده های زنبور:

مهمترین غده های بدن زنبور عسل عبارتند از:

  • غده های شیری (غده ای که ژله رویال ترشح میکند)
  • غده های بزاقی (زنبور ها به کمک ترشحات غده بزاقی خود ، در سنین لاروی به دور خود پیله ای می تنند تا بقیه دگردیسی شان را داخل آن به پایان رسانده و تبدیل به یک زنبور کامل گردند)
  • غده زیر آرواره ای (از این غده ماده ای ترشح می شود که با بوی مخصوص اش باعث شناختن و تمییز ملکه از سایر زنبورها می گردد)
  • غده های مومی (ترشح موم به وسیله این غده ها انجام می شود)
  • غده های بویایی (غده ای که به زنبور کمک می کند جمعیت خودش را حس کند و به کندوی دیگری نرود)
  • غده ی مخزنی (محل ذخیره کردن مدفوع )
  • غده ی سمی (غده ای که وظیفه ی تولید سم را دارد).

همچنین بخوانید: معرفی تصویری مراحل تولید عسل در ایران +فیلم

۳- چرخه زندگی زنبورعسل:

زنبورعسل کارگر، با توجه به شرایط آب و هوایی و نیاز کلنی(کندو)، معمول ۲۱ روز پس از تولد، قادر به جمع آوری شهد، گرده گل و آب است. وقتی زنبورعسل کارگر، شروع به جمع آوری گرده کند، ممکن است فقط به مدت چند روز یک نوع گل را ملاقات نماید. ۲۵ درصد از زنبورهای کارگر، گرده و ۱۷ درصد از آنان شهد و گرده و سایر زنبوران فقط شهد جمع آوری می کنند. از زنبوران کارگر جمع کننده گرده، فقط ۳ تا ۱۰درصد از زنبوران مخلوطی از گردة گل های مختلف را جمع آوری و به کندو حمل می کنند. زنبورکارگر فعالیت خود را در یک منطقه خاص جغرافیایی متمرکز می کند که می تواند با توجه به میزان دسترسی به گیاهان، جریان باد و موانع دیگر مانند درختان جنگل تغییر کند. هنگام برگشت به کلنی، زنبور کارگر به طور متوسط ۲۴ کیلومتر در ساعت سرعت پرواز دارد، ولی هنگام خروج از کلنی دارای سرعت پرواز متغیری بین ۱۰ تا ۲۹ کیلومتر در ساعت است. برای جمع آوری گرده، زنبور کارگر درفاصله ۱تا۴ کیلومتری از کندو پرواز می نماید. یک سفر رفت و برگشت به منظور جمع آوری نوش یا گرده بین ۶ دقیقه تا ۳ ساعت متغیر است. هر کارگر بین ۸ تا ۱۰۰گل راملاقات می کند و بین ۱۲تا ۲۹میلی گرم گرده به همراه می آورد و هر زنبور بین ۶ تا ۴۷ بار برای جمع آوری گرده به خارج از کندو پرواز می کند.

زنبور-عسل2

زنبورهای کارگر، منابع گرده را شناسایی می نماید. برای جمع آوری دانه گرده، بر روی پرچم گل قرار می گیرد و با حرکات آرواره ها و پاهای جلو، دانه های گرده را از بساک پرچم بیرون می برد؛ سپس آن ها را با سرعت به زیر بدن خود برده و با کمی عسل، مرطوب و چسبنده می کند تا ذرات گرده که به صورت پودر می باشند، به یکدیگر بچسبند. با این کار به تدریج تودهای بزرگ از دانه های گرده را به وجود می آورد. این توده ها با حرکاتی منظم در اندامی به نام سبد گرده، بسته بندی می شوند و به صورت دو برجستگی به نام بار گرده، در دوطرف پاهای زنبورجمع آوری شده و به کندو حمل می شوند. در مکانیسم جمع آوری دانه های گرده، وضعیت ساختمانی پاهای سوم زنبور عسل کارگر، از اهمیت زیادی برخودار است؛ زیرا ساق و اولین بند پنجه پاهای عقب زنبور عسل به دلیل پهن و بزرگ بودن با سایر پاها فرق می کند. در زنبوران کارگر، اولین بند پنجه پاهای عقب دارای موهای ردیفی شانه مانندی است که در زنبوران نر و ملکه وجود ندارد، که این قسمت را در زنبوران کارگر برس گرده می گویند. گرده های گل که توسط پاهای جلویی و میانی بر روی برس گرده، منتقل می شوند از حد فاصل بین پنجه و ساق پا حرکت داده شده و در روی قسمت فوقانی ساق پاهای عقب جمع می شوند که این قسمت را سبد گرده می نامند.

در زنبور عسل، پاها علاوه براینکه نقش دستگاه حرکتی را دارند، برای جمع آوری گرده نیز تغییر شکل یافته اند؛ به گونه ای که لبه داخلی ساق پاهای جلویی، دارای فرورفتگی عمیقی در انتهای قدامی بوده که در اصطلاح به تمیز کننده شاخک معروف می باشد و لبه خارجی آن از یک ردیف موهای ظریف، مانند دندانه شانه پوشیده شده است. وقتی اطراف شاخک آکنده از دانه های گرده شد، زنبورهای کارگر آن ها را پاک کرده و در داخل این فرورفتگی جمع می نمایند (اندام تمیزکننده شاخک در زنبور ملکه نیز وجود دارد). برس ها در سطح داخلی بند اول پاهای جلویی و میانی قرار دارند. به وسیله پاهای اول، دانه های گرده و سایر ذرات سر، چشم، قطعات دهانی و قسمت های جلوی بدن به پاهای دوم منتقل می گردند؛ پاهای دوم، گرده روی قفسه سینه و به ویژه سطح زیرین آن را جمع آوری و با گرده های دریافتی از پاهای جلویی به پاهای سوم منتقل می کنند. ساق پاهای سوم دارای سبد گرده می باشد که از یک فرورفتگی در سطح و چند ردیف موهای ظریف و بلند در اطراف آن به وجود آمده است. زنبور کارگر با حرکات منظم و ویژه ای قادر است دانه های گرده را که توسط برس ها جمع آوری کرده است، در سبد گرده قرار دهد و سپس به وسیله شهد، آن ها را مرطوب نموده و به قرص های فشرده ای تبدیل نماید. پس از پر شدن سبد گرده، زنبور به کندو مراجعت می کند و توده گرده را در اطراف منطقه پرورش لاروها ذخیره می نماید. سپس زنبورهای کارگر دیگر این سلول ها را بازدید نموده و قطعات گرده را به وسیله آرواره ها و سر کوبیدن در ته سلول، فشرده می کنند تا ذرات هوا از آن ها خارج گردد و همچنین به وسیله بزاق آن را مرطوب کرده و مقداری عسل یا شهد به آن اضافه می نمایند. پس از اینکه دو سوم ظرفیت یک سلول با گرده پر شد، سطح آن را با قشر نازکی از عسل می پوشانند تا به طور مستقیم با هوا تماس نداشته باشد و فاسد نگردد. زنبورهای عسل سلول های ذخیره گرده را هرگز مملو از گرده نمی کنند و روی آن ها را فقط به وسیله عسل می پوشانند؛ این در حالی است که سطح سلول های ذخیره عسل را فقط با موم می پوشانند.

جمع آوری شهد، تفاوت چندانی با جمع آوری گرده ندارند و در بعضی موارد، زنبور کارگر ناگزیر است که خرطوم خود را به داخل گل فرو ببرد تا معلوم شود در آن شهد وجود دارد یا نه. در بعضی موارد دیگر، برای مشخص کردن محل شهد از حس دیدن استفاده می کنند. اگر با یک دوربین عکاسی فرابنفش به گل ها نگاه کنیم، منظره ای از دید زنبور عسل مشاهده می شود که در آن طرح های چشمگیری ظاهر می گردد. خطوط روشنی که دیده می شود، به غدد شهد در پایه گلبرگ می رسد که در ظاهر زنبور را به منبع غذایی هدایت می کند. این علائم فرابنفش همچنین به زنبور کمک می کند که انواع گل ها را که در نور مرئی مشابه می باشند، از هم تشخیص دهد.

زنبورهای جمع آوری نوش و گرده گل، در ظاهر هنگام ملاقات گل ها، بویی از خود به جا می گذارند؛ زیرا زنبوران به سمت گل هایی که به تازگی مورد ملاقات کارگران دیگر قرار گرفته اند، نمی روند. وقتی زنبور بارآور به کندو باز می گردد، محموله شهد را بین ۳ تا ۴ زنبور کارگر دیگر تقسیم می کند و با شاخک و پاهای جلویی خود با آن ها تماس بر قرار می نماید. این زنبور، شهد را به صورت قطره ای به قاعده خرطوم، بین آرواره های بالا از دهان خودبر می گرداند. زنبورهای کارگر با خرطوم خود بدون آنکه قطره ای فرو بیفتد، آن را به درون عسل دان(چینه دان) خود فرو می برند. زنبور بارآور، سپس با پاها خرطوم خود را تمیز می کنند و برای آوردن محموله دیگر به خارج پرواز می نمایند و به محض آنکه شهد به اندازه کافی دریافت کردند، به یک محل خلوت تر در کندو حرکت می کنند و در حالی که سر خود را بالا نگه داشته، به کمک خرطوم و آرواره های خود، یک سری عملیات برای تبخیر نوش و مخلوط کردن آن با آنزیم دیازستاز و انورتاز انجام می دهند. آنزیم انورتاز، ساکاروز را به گلوکز و فروکتوز(قند میوه) تجزیه می کند. محتویات عسل دان به آرامی به دهان بر می گردد. زنبور، شهد را در این حالت به صورت قطره های کوچک و پهن بین آرواره های بالا و قاعده خرطوم نگه می دارد و خرطوم را پایین می برد تا قطره در مجاورت هوا قرار گیرد و به این ترتیب رطوبت شهد را تبخیر می کند. وقتی این زنبور آماده ریختن شهد به داخل سلول گردید، زیر شکم خود را بالا نگاه می دارد، داخل سلول می شود و شهد را به داخل دیواره سلول پخش می کند. این مواد از دیواره سلول به سمت پایین سرازیر و در ته سلول جمع می شوند. مقداری از رطوبت شهد در هنگام نقل و انتقال در داخل کندو تبخیر می شود و بقیه در داخل سلول و به وسیله جریان هوا بخار می شود. هر چه سرعت انتقال شهد به داخل کندو بیشتر باشد، به همان نسبت عملیات تبخیر قبل از ذخیره در داخل سلول کمتر می شود. در صورتی که در کندو فضای کافی وجود نداشته باشد، شهد در سلول های بیشتری که نیمه پر و در بسته نیستند، پخش می گردد و به محض اینکه مقدار رطوبت عسل به کمتر از ۲۰ درصد رسید، کارگران درِ آن را با ورقه نازکی از موم می پوشانند و آن را در برابر ورود هوا غیر قابل نفوذ می کنند.

انواع حس های زنبورعسل:

حس بینایی زنبورعسل:

زنبور عسل دارای حواس هفتگانه است که هر کدام از این حواس در زندگی پرتلاش این حشره نقشی اساسی دارند. بینایی زنبور عسل به وسیله دو چشم مرکب و سه چشم ساده و بسیار ریز که بین دو چشم مرکب و در وسط پیشانی قرار دارند، انجام می گیرد. در مورد این سه چشم و طرز فعالیت آن ها، هنوز اطلاع دقیقی در دست نیست، اما آنچه تاکنون از فعالیت آن ها به دست آمده، این است که به زنبور می فهمانند که نور از کدام سمت می آید و یا خورشید در کدام سمت قرار دارد. کار اصلی بینایی، به عهدة دو چشم مرکب است. هر چشم ملکه و کارگر از ۵۰۰۰ و زنبور نر از ۱۰۰۰۰ چشم منفرد تشکیل شده است که هر چشم منفرد، فقط مقدار بسیار کوچکی از محیط خود را ضبط و تجسم می نماید و همه چشم ها با هم، محیط های کوچک را موزائیک وار در مغز زنبور کنار هم گذاشته و وی را قادر به دیدن یک محیط به نسبت وسیع می نمایند. چشم زنبور عسل فاصله های نزدیک را خیلی دقیق تشخیص می دهد و هر حرکت مختصری مورد توجه آن قرار می گیرد، با این حال چشم های انسان اجسام را در حدود ۸۰ بار دقیق تر از چشم های زنبور عسل می بیند.

رنگ-فرابنفش

زنبور عسل قادر نیست رنگ قرمز را تشخیص دهد، اما رنگ های فرابنفش که برای انسان فقط یک رنگ خیالی است و چشم هایش قدرت دید و جذب آن را ندارد، امواجش به وسیله چشم های زنبور عسل جذب شده و برای آن یک رنگ و یا حتی یک سلسله از رنگ های واقعی است. رنگ هایی را که چشم های زنبور عسل قادر به تشخیص آن ها می باشد، عبارتند از نارنجی، زرد، سبز، آبی، سبزآبی، آبی بنفش و فرابنفش. از بین این رنگ ها زنبور رنگ نارنجی و سبز را به زحمت از یکدیگر می تواند تشخیص دهد؛ برعکس رنگ های فرابنفش را خیلی راحت از همه رنگ ها تمیز می دهد. از بین گل ها، آن هایی که رنگ های آبی و زرد دارند، برای زنبور عسل خیلی واضح بوده و وی را جذب می کنند، در صورتی که به گل های قرمزرنگ توجهی ندارد و به طور معمول هم روی آن ها نمی نشیند. گل شبدر قرمز گرچه به چشم ما قرمز است، ولی در حقیقت مخلوطی از رنگ های قرمز و آبی است. چشم های ما رنگ قرمز و چشم های زنبور عسل آن را آبی می بیند. در همین رابطه، گل خشخاش قرمز یا شقایق،باعث تعجب دانشمندان زنبور شناس شده است؛ زیرا ملاحظه کردند، با وجود اینکه زنبور، قادر به تشخیص رنگ قرمز نیست و به طور معمول آن را خاکستری و اگر قرمز تیره باشد، سیاه می بیند و به همین دلیل روی گل های قرمز رنگ نمی نشیند، اما روی گل خشخاش با وجود رنگ قرمز تندش نشسته و از آن، گرده گل بسیاری جمع آوری و به کندو حمل می نماید. این امر باعث شد که دانشمندان به تحقیق بپردازند. آن ها با استفاده از طیف نما متوجه شدند، نوری که از خورشید بر روی گلبرگ های قرمز رنگ خشخاش می تابد، مقدار زیادی اشعه فرابنفش از خود منعکس می کند و چشم های زنبور که در مقابل رنگ های فرابنفش حساسند، آن ها را دریافت و جذب می کنند. بدین طریق همان گل خشخاش که رنگش در چشم ما قرمز تیره است، زنبور آن را به رنگ فرابنفش می بیند. گرچه قدرت بینایی زنبور عسل، ضعیف است، اما قدرت تشخیص رنگی قوی ای دارد و اگر در جمع آوری شهد، نقصی وجود داشته باشد، حس بینایی رنگی و حس بویایی، این نقص و کمبود را جبران می کنند؛ و به وسیله بوییدن، زنبور عسل قادر به تشخیص انواع گل ها و شهدشان از یکدیگر است.

حس بویایی زنبورعسل:

کار غده بویایی زنبور که در پشت او وجود دارد، تشخیص بوی جمعیت خودش است و به کمک آن فقط قادر است پس از پایان پرواز و به هنگام بازگشت، کندوی خود را از بین سایر کندوهای زنبورستان پیدا کرده و اشتباهی به کندوی دیگری وارد نشود. مسئولیت بوییدن به عهده شاخک های زنبور عسل است. قسمت اصلی هر شاخک از هشت قطعه متصل به هم درست شده است که در زیر میکروسکوپ، بر روی هر قطعه تعدادی برآمدگی و فرورفتگی دیده می شود. از یک سو زیر هر کدام از آن ها اعصابی وجود دارد که وظیفة آن ها دریافت اثرات بو و انتقال آن به مغز، به منظور تشخیص و ایجاد عکس العمل است. برآمدگی ها بوها را خیلی سریع دریافت نموده و باعث می شود که زنبور خیلی سریع عکس العمل نشان دهد. در حالی که فرو رفتگی ها بوها را کمی دیرتر دریافت می نمایند، اما در عوض مدت زیادی آن ها را داخل خود نگهداشته و از وضع، نوع و مقدارش به طور دقیق آگاه شده و زنبور عسل را در جریان می گذارد. قدرت بویایی زنبور عسل کمی قوی تر از قدرت بویایی انسان است؛ پس بنابر این باور عامیانه که زنبور عسل قادر است، بوی گل ها را از چند کیلومتری تشخیص داده و به سمتش پرواز کند، صحیح نمی باشد.

از سوی دیگر، در بین فرورفتگی ها و برآمدگی های شاخک ها، تعداد زیادی مو دیده می شود که به کمک آن ها زنبور عسل اجسام مختلف را لمس می کند. همین موهای لامسه، در تعامل با حس بویایی، باعث آن می شوند که زنبور قادر گردد اجسام را سه بعدی ببوید؛ یعنی بتواند فقط با بوییدن، شکل اجسام را تشخیص دهد، بدون اینکه جسم را دیده باشد. در بینی ما و سایر پستانداران بین بویی که از یک تکه موم کروی یا مکعبی می آید کوچک ترین فرقی حس نمی شود، هر دو بوی موم می دهند، اما زنبور عسل بویی را که از یک تکه موم کروی شکل دریافت می دارد، با بویی که از یک قطعه موم مکعب شکل دریافت می نماید، با هم بسیار تفاوت دارند؛ زیرا نزدیک بودن سلول های حس بویایی با موهای لامسه این وضع خاص را در زنبور عسل ایجاد کرده که دارای اهمیت است؛ زیرا زنبور به کمک آن در داخل کندوی باریک و بی نور، در لابلای قاب ها و شانه ها می تواند، محتویات هر یک از سلول های مومی را تشخیص دهد و بفهمد داخل هر یک از آن ها تخم وجود دارد یا لارو و حتی بزرگی لاروها را دریابد، تا در صورت لزوم غذای مورد احتیاج همان سن از لاروها را در اختیارشان بگذارد و غذای لاروهای جوان با مسن ترها اشتباه نشود.

حس چشایی زنبورعسل:

حس چشایی زنبور عسل طوری است که مزه های شیرین، ترش، تلخ و شور را تشخیص می دهد، اما حس چشایی شیرینی وی، از انسان ضعیف تر است و این خود دارای حکمتی است؛ زیرا این وضع سبب می شود که زنبورعسل دنبال شهدهایی که کمتر مواد قندی دارند، نرفته و تنها در جستجوی شهدهای غلیظ باشد؛ در نتیجه انرژی ای که وی برای حمل هر کیلو شهد به کندو صرف می نماید، خیلی کمتر می شود و نیز تبدیل نمودن شهد غلیظ به عسل به زمان و انرژی کمتری نیاز دارد که این به نفع زنبور عسل است. بدین طریق وی قادر است در واحد زمان، مقدار بیشتری عسل در کندو تهیه نماید.

قندهای موجود در شهد گل هایی که مورد استفاده زنبور عسل هستند، همگی از انواعی تشکیل شده اند که از نظر وی شیرین اند. مقدار قند در شهد گل ها بین ۲۵ تا ۷۵ درصد می باشد. هرچه مقدار درصد قند شهد زیادتر باشد، زنبور عسل زودتر به سمت آن جلب می شود.

حس دماسنجی زنبورعسل:

مرکز اصلی حس گرماسنجی زنبورها سلول های ویژه ای هستند که در شاخک هایشان قرار دارند و به وسیله تعدادی عصب، با مغز در ارتباطند؛ بدین وسیله مغز، دائم از مقدار و وضع گرما در داخل کندو و به خصوص در نزدیک لاروها و نوزادان آگاه گشته و جهت ثابت نگه داشتن دما، دستورات لازم را صادر می کند. در مورد حس شنوایی زنبور عسل باید بدانیم که زنبور فقط طول موج های خیلی بلند را دریافت و در مقابل آن ها واکنش نشان می دهد و این به کمک شاخک ها که باید به محل تولید صدا خیلی نزدیک باشد میسر می گردد. حس سنجش گرما در زنبور عسل بسیار قوی و دقیق کار می کند؛ اگر آن را با قدرت گرماسنجی انسان مقایسه نماییم، باید بپذیریم که این حس در انسان ضعیف و ناقص است. در حالی که بدن ما قادر به تشخیص پایین و بالا رفتن دما تا ۲ درجه سانتی گراد در طبیعت نیست و نمی تواند آن را حس کند، زنبور عسل می تواند حتی تغییرات ۲ /۰ درجه سانتی گراد گرما را به طور دقیق تشخیص دهد. وجود حس گرماسنجی برای آن است که گرمای داخلی کندو و گرمای مورد نیاز نوزادانش تنظیم شود تا به آن ها آسیبی نرسد. پائین آمدن گرمای داخل کندو از مقدار ۵/۳۴ تا ۵/ ۳۵ درجه سانتی گراد، باعث طولانی تر شدن دوره رشد نوزادان گشته و زنبورها با شکل های غیر طبیعی و یا ناقص به دنیا می آیند و بالا رفتن حرارت داخلی کندو نیز باعث مرگ فوری لاروها و نوزادان می گردد.

زنبور-عسل3 هرگاه هوای داخل کندو سرد شود، زنبور ها نخست مقداری عسل می خورند و آن گاه پهلو به پهلو کنار یکدیگر چسبیده و روی لاروها جمع می شوند؛ سپس هر زنبور با لرزاندن عضلات خود مقدار کمی گرما تولید می نماید که در مجموع، گرمای ایجاد شده برای برقراری تعادل گرمایی در کندو و گرم نمودن لاروها و نوزادان مناسب است. هرگاه هوای داخل کندو دمایی بالاتر از ۵/۳۵ درجه داشته باشد، زنبورها روی قاب ها ایستاده و با حرکت دادن سریع بال هایشان، هوای داخلی را به جریان انداخته و آن را به خارج از کندو می فرستند تا هوای خنک بیرون، به داخل کندو بیاید و دمای محیط داخلی را حدود ۳۵ درجه سانتی گراد پایین آورد. اگر این کار کافی نبود، تعدادی از زنبوران به خارج از کندو پرواز کرده، مقداری آب با خود به داخل کندو حمل می کنند و شروع به پاشیدن یا فوت کردن آب با فشار زیاد به صورت ریز در داخل کندو نموده و در همان حال روی موم ها می ایستند و با به هم زدن بال های خود، گرمای داخل کندو را پایین می آورند.

حس وقت شناسی زنبورعسل:

حس دیگری که در زندگی زنبور عسل اثرات مهمی دارد حس وقت شناسی اوست. گیاهانی وجود دارند که گل هایشان در ساعات معینی از روز باز بوده و زنبور با استفاده از حس زمان شناسی در ساعاتی که این گل باز است، به سمت آن پرواز می کند و با این کار انرژی شان را هدر نمی دهند. دسته دیگری از گل ها در ساعات به خصوصی از روز (در اواسط صبح و ابتدای بعد از ظهر) بیشترین مقدار شهد و گرده را ترشح می نمایند. زنبور با کمک حس وقت شناسی خود، هنگامی به سمت آن ها پرواز می کند که بتواند بیشترین مقدار شهد و گرده را در کوتاه ترین زمان با خود به کندو حمل نماید.

وقتی زنبوری برای نخستین بار شهد و یا گرده گلی را در جایی کشف می کند، به مقداری که لازم باشد از آن شهد یا گرده برداشته به کندو بر می گردد. چند دقیقه بعد تعدادی زنبور عسل به آنجا رفته و از آن پس، مرتب تعدادشان زیاد و زیادتر می گردد، بدون اینکه زنبور اول (زنبور کاشف) دوباره به محل عسل برگشته و زنبورهای دیگر را به آنجا راهنمایی کرده باشد.

زنبوران کارگر که جمع آوری شهد یا گرده را به عهده دارند، بعد از مراجعت به کمک حرکاتی مخصوص، سایر زنبوران را از محل و مقدار گرده مطلع می نمایند. اگر فاصله کندو تا محل شهد کم باشد، زنبور عسل، روی قاب شروع به حرکت دایره ای نموده و مرتب روی یک دایره حرکت می کند. به محض اینکه به آخر دایره رسید، ناگاه برگشته و از سمت مقابل باز روی همان دایره پرواز کرده و این کار را بار ها و به سرعت تکرار می کند. تعدادی از زنبوران متوجه این حرکت دایره ای شده، دنبالش می روند و با شاخک ها پشت سر هم با بدن او تماس می گیرند و طرز حرکات او را خوب بررسی می نمایند. آن گاه بدون استفاده از کمک دیگری مستقیم و بدون اشتباه به همان مکان می روند. حرکت دایره ای معنایش این است که فاصله کندو تا محل شهد، کم است. اگر شهد طبیعی باشد در این حال مقداری از بوی گل مزبور را نیز با خود به کندو می آورد تا کمی از آن را بین زنبورهایی که تصمیم به رفتن به محل شهد را خواهند گرفت، پخش نماید و بدین وسیله آن ها راحت تر گل و گل های مورد نظر را پیدا کنند. اگر فاصله محل شهد تا کندو زیاد باشد، وضع این حرکات عوض می شود که به نام رقص نیم دایره معروف است. در این حالت، زنبور نخست فاصله ای را مستقیم رفته، آن گاه به سمت چپ یک نیم دایره را طی می نماید تا به اول خط مستقیم برسد، بعد دوباره همان خط مستقیم را طی نموده، سپس نیم دایره دیگری، اما این بار برعکس دفعه پیش به سمت راست ترسیم می کند که این دو نیم دایره با هم تقریباً یک دایره را به وجود می آورند. سرعت حرکات، رابطه معکوس با فاصله کندو تا محل شهد دارد؛ هرچه حرکات آرام تر باشد، فاصله کندو تا محل شهد بیشتر است.

۵- تولید عسل:

ساخت عسل در کجا صورت می گیرد؟ با بررسی ساختمان داخلی بدن (دستگاه گوارش) زنبور عسل می توان پاسخ این سؤال را یافت. زنبور عسل پس از مکیدن شهد گل به وسیله خرطوم، آن را از راه مری به داخل کیسه عسلی می فرستد. در آنجا مقداری از آب آن از راه جدار کیسه، جذب خون شده و شهد کمی غلیظ تر می گردد. از طریق جدار کیسه عسلی، مقداری آنزیم دیاستاز به داخل شهد غلیظ شده، ریخته می شود. همین دیاستازها هستند که تمام خواص خوب و سلامتی آور را به عسل می دهند. کیسه عسلی که محل ذخیره عسل و شهد است، به وسیله یک کانال قیفی شکل با روده میانی ارتباط دارد. هر زمان زنبور گرسنه شد، به کیسه عسلی به وسیله ماهیچه های اطرافش، فشاری وارد می آورد که در نتیجه آن، کانال قیفی شکل باز شده و مقداری عسل یا شهد به روده میانی رانده می شود و در آنجا جذب بدن زنبور گشته و باعث رفع گرسنگی اش می گردد. زنبور بقیه شهد را به کندویش حمل می کند. روده میانی به روده کوچک و روده کوچک به مخزن وصل است. در مخزن سه غده به نام غدد مخزنی وجود دارد که کار آن ها ضد عفونی دائمی مدفوع هایی است که در آنجا ذخیره شده اند. در نقاط سرد سیر کشور، در روزهای سرد زمستانی که زنبورها گاهی بیش از یک ماه قادر به پرواز نمی باشند و ناچارند مدفوعشان را در تمام این مدت در داخل بدنشان نگه دارند، ترشحات این غدد مانع پوسیدگی مدفوع و در نتیجه مانع پوسیدگی روده و مرگ زنبور می گردد. زنبور عسل فقط در حال پرواز و در خارج از کندو قادر به دفع مدفوع است (تنها ملکه از این قاعده مستثنا است و کارگران مدفوعش را به خارج از کندو حمل می کنند). با توجه به مطالب گفته شده، این باور که در بین عوام معروف است: عسل مدفوع زنبورعسل می باشد ، غلط بوده و هیچ رابطه ای بین عسل و مدفوع زنبور عسل وجود ندارد. این حشره تمیز، ماده مغذی و دارویی شفابخش می سازد که دارای خواص ویژه است:

تولید-عسل

با اینکه هر ترکیب آلی طبیعی بکر که در محیط آزاد وجود دارد، سریع به وسیله موجودات زنده ذره بینی فاسد می شود، اما درعسل و شهد، وجود سه عامل قدرت اسیدی، فشار اسمزی و خاصیت ضدمیکروبی بخش عمده فعالیت ضد میکروبی را بر عهده دارند. قدرت اسیدی عسل بین دو سوم تا چهار پنجم می باشد؛ این میزان، به تنهایی قادر به جلوگیری از رشد بسیاری از باکتری ها خواهد بود. از بین اسیدهای یافت شده در عسل، گلوکونیک اسید، بیشترین مقدار را به خود اختصاص داده است.

عسل، محلولی فوق اشباع از کربوهیدرات هاست. چنین حالتی، عسل را به صورت محیطی با فشار اسمزی بالا در آورده است. هنگامی که یک موجود تک سلولی وارد چنین محیطی شود، اختلاف فشار اسمزی، به حدی بالاست که موجود تک سلولی به سبب خاصیت اسمزی، آب خود را از دست می دهد و ادامه آبگیری، در نهایت موجود زنده را خواهد کشت. برخی محققان بر این عقیده اند که آزاد شدن و تجمع هیدروژن پروکسید از طریق سیستم آنزیمی گلوکز اکسیداز موجود در عسل، منشأ خاصیت ضد میکروبی عسل است. ماده گلوکز اکسیداز در غدد زیر حلقی زنبور موجود است. این غدد در زنبورهای جوان پرستار که فعالانه به لاروها غذا می دهند، بیشترین توسعه را یافته اند. بعد از اینکه زنبور پرستار وظیفة خود را انجام داد، این غدد تحلیل می رود و تولید ژله سلطنتی (ژله رویال) متوقف می شود، اما ترشح آنزیم گلوکز اکسیداز ادامه دارد.

چنانچه سؤالی در ذهنتان مانده که برایتان مبهم است آنرا در بخش نظرات همین پست برایمان ارسال کنید تا به آنها پاسخ دهیم.

نوشته نحوه زندگی و اطلاعات کامل راجب زنبور عسل +تصاویر اولین بار در هنر فردی. پدیدار شد.

  • مقاله
  • ۲۲ اسفند
  • بدون نظر
  • 8 views

چیزهای زیادی وجود دارند که قرن بیست و یکم را برای ما بسیار آسان‌تر می کند. با وجود این واقعیت که استاندارد زندگی به طور مداوم در حال بهبود است، برخی چالش‌ها به نظر می‌رسد که همیشه سخت‌تر و سخت‌تر می‌شوند.

به عنوان مثال، با اینکه صدها چیز وجود دارد، اما می توانیم با انجام کارها لذت ببریم و صدها فرصت برای بهره گیری از صدها ابزار تکنیکی که به ما کمک می کنند، بدست آوریم؛ منتها شیوه زندگی اغلب ما را عقب می اندازد و باعث می شود که کارها سخت تر شود، مخصوصا اگر بخواهیم آن را به طور موثر انجام دهیم.

برای بسیاری از افراد توانایی ایجاد تعادل بین کار – زندگی (از جمله چیزهای مانند رژیم گرفتن، آرامش و کار کردن) یک چالش جدی است. با این حال، این غیر ممکن نیست … اول، مهم است درک کنید که مجبور نیستید همه کارها را هر روز انجام دهید، اما در هر هفته، حداقل یک روز را به آن ها اختصاص دهید. باید بتوانید راهی برای رسیدگی به سلامت خود پیدا کنید، مراقب رژیم غذایی خود باشید، استراحت کنید و در نهایت ورزش خود را انجام دهید. چطور ممکن است این اتفاق بیفتد؟ رویکرد زیر را امتحان کنید.

پیشاپیش فکر کنید

بهترین نقطه شروع این است که ۱۰ دقیقه وقت خود را صرف برنامه‌ریزی برای روز بعد کنید. می‌توانید از ابزاری مانند تقویم جهت برنامه‌ریزی برای ورزش و فعالیت‌های دیگر استفاده کنید تا مطمئن شوید که هیچ چیز مهم را نادیده نگرفته اید.

باید بدانید چقدر زمان در یک روز مشخص، دارید و چقدر از آن نیاز دارید که هر فعالیت را تکمیل کنید. زمانی که آنچه می خواهید انجام دهید را درک کردید، می توانید بر آمادگی خود تمرکز کنید. گاهی می توانید از ساعت زنگدار برای برنامه ریزی و آنچه می خواهید انجام دهید، استفاده کنید.

هنگام انجام این کار نکات زیر را در نظر بگیرید.

بلافاصله بعد از بیدار شدن، خود را گرم کنید

راه‌های زیادی برای بیدار شدن در صبح وجود دارد. معمولی ترین راه این است که نیمی از یک فنجان قهوه بنوشید و بلافاصله بعد از آن خانه را ترک کنید. چطور است یک گرم کردن ساده را به جای آن امتحان کنید.

روز خود را با انجام چند حرکت پروانه، وزنه‌برداری، اسکات و چرخش دست و پا شروع کنید. انجام این کار برای ۱۰ تا ۱۵ دقیقه تاثیر بهتری نسبت به قهوه دارد. یکی دیگر از مزایای آن، این است که به بدن اجازه می دهد تا درد و رنج را تحمل کند.

صبحانه خوبی بخورید

این جایی است که رژیم غذایی وارد بازی می‌شود. بسته به دستورالعمل‌هایی که دنبال می‌کنید، انواع زیادی از یک صبحانه خوب وجود دارد. فقط در رژیم غذایی خود تعادل را حفظ کنید. مهم است رژیمی را انتخاب کنید که واقعا برایتان مفید باشد.

یک کلمه در مورد رژیم غذایی … کلمه رژیم غذایی همیشه متمایز است. بسیاری از مردم فکر می کنند که یک رژیم غذایی چیزی است که وزن انسان را کم کند، در حالی که در حقیقت می تواند اهداف دیگری داشته باشد. به طور کلی یک رژیم غذایی فقط یک روش خوب برای خوردن چیزی است که برای بدن مفید است.

با خود میان وعده ببرید


میان وعده ها مشکل اصلی برای اکثر رژیم های غذایی است. خوردن شکلات هر دو ساعت، یک عادت سالم نیست … اما بسیاری از ما این کار را انجام می دهیم. هر کسی در طول روز، تمایل به غذاهای مختلفی پیدا می کند. بهترین راه برای مقابله با این امر، داشتن یک میان وعده سالم به جای مواد غذایی ناسالم است.

اغلب اوقات مغز به انسان می گوید که نیاز به غذا خوردن دارد، اما لزوما نباید شکلات باشد. در حال حاضر، اگر در خانه کار می کنید، آسان تر است، اما اگر در بیرون از خانه کار دارید، می توانید میان وعده سالم همراه خود ببرید و مقابل وسوسه ها مقاومت کنید.
نوع میان وعده مهم نیست؛ چیزهایی که می توانید به عنوان تنقلات سالم در نظر بگیرید، هویج، آجیل، سبزیجات و میوه های کم قند هستند.

کار در فواصل زمانی

حالا وقتش است که کار کنید. برای هر کس، موثرترین روش در کار کردن تمرکز بر استفاده از فواصل زمانی زیر است:

  • به مدت ۵۰ دقیقه کار کنید.
  • یک استراحت ۱۰ دقیقه‌ای داشته باشید.
  • ۵۰ دقیقه دیگر کار کنید.
  • یک استراحت ۳۰ دقیقه‌ای داشته باشید.
  • تکرار کنید.

چرا این کار موثر است؟ زیرا مغز انسان برای کار بیش از ۱ تا ۲ ساعت در یک زمان جوابگو نیست. با ارائه وقفه‌های مکرر، بهره‌وری خود را به میزان زیادی افزایش دهید.

قبل از ناهار ورزش کنید

دلایل زیادی وجود دارد که چرا تمرین قبل از ناهار کار درستی است. اول اینکه، افراد کمتری در باشگاه حضور دارند. دوم اینکه، انگیزه اضافی برای تمرکز بر روی بقیه روز خود دریافت می کنید (اثر مشابه با قهوه بعد از ظهر).
در نهایت، بعد از تمرین می توانید یک میان وعده غنی از پروتئین یا ناهاری داشته باشید که موجب کاهش وزن و افزایش عملکرد ماهیچه شود (اشاره: پروتئین برای هر دو مورد خوب است).
یکی دیگر از چیزهای مهم این است که نیاز نیست تمرینات طولانی باشند. ۳۰ دقیقه تمرین قبل از ناهار و برای ۳ بار در هفته بسیار بهتر از ۱٫۵ ساعت تمرین و یک بار در هفته است.

همچنین می‌توانید از تجهیزات اضافی در حالی که پشت میز هستید، استفاده کنید. این ها کمک می‌کند تا مقداری از اضافه وزنتان کم شود مانند کمربند لاغری که افراد معروف آن را تایید می کنند.

با انجام کاری کاملا متفاوت آرام شوید

بعضی از افراد دوست دارند با قدم زدن آرام در شب استراحت کنند منتها به نظر من این یک روش خوب نیست. اول اینکه، بعد از یک روز کاری خسته می‌شوید و تمام چیزی که به آن فکر می‌کنید، تخت‌خواب یا لم دادن جلوی تلویزیون است. دوم، همانطور که قبلا گفتم، هر فعالیت فیزیکی بدن را بیدار می‌کند (مانند قهوه)، بنابراین بیدار شدن فقط یک یا دو ساعت قبل از اینکه قرار است به رختخواب بروید، چندان درست نیست.

حتما بخوانید: بهترین و جدیدترین روشهای بهره وری و مدیریت زمان به صورت کاملا موثر

برای اغلب افراد، آرامش تنها زمانی موثر است که کاملا متفاوت از کاری که در طول روز انجام داده‌ اند باشد. به عنوان مثال، یکی از بهترین فعالیت‌های تفریحی، سپری کردن کمی زمان با دوستان، فرزندان، همسر، بازی ایکس باکس یا مراقبت از حیوان خانگی است.

خوبه چون فرق داره. باور کنید، اگر تمام روز یک کار انجام دهید، دیگر نمی‌توانید استراحت کنید. همین مساله در مورد ورزش فیزیکی یا فعالیت‌های ذهنی هم صادق است. به عنوان مثال، اگر شغلتان شامل فکر کردن زیاد باشد، خیلی سخت خواهد بود که در عصر با خواندن یک کتاب فکری آرامش پیدا کنید. تکرار می‌کنم: همیشه کاری کاملا متفاوت انجام بدهید.

غذای خود را پیشاپیش آماده کنید

این آخرین نصیحت رژیم غذایی در اینجا است. برخی از رژیم‌های غذایی سخت هستند بعلاوه اگر خودتان آن را حاضر نکرده باشید. اغلب اوقات غذاهای با کیفیت در کافه‌تریا یا در دفتر کار پیدا نمی‌کنید. به همین دلیل است که باید غذای خود را پیشاپیش آماده کنید و سپس آن را با خودتان ببرید.

بهترین زمان برای انجام این کار یا صبح است (به عنوان راه دیگری برای بیدار شدن)، یا در عصر (و باز هم راه دیگری برای استراحت). با این حال، اگر دوست ندارید غذای خود را آماده کنید یا توجه کنید که غذاهای مناسب را انتخاب کنید، می‌توانید از مزایای بسیاری از سرویس های تحویل غذا استفاده کنید.

ابزارهای خود را انتخاب کنید

دو ابزار وجود دارند که فکر می‌کنم برای مدیریت زمان ضروری است: یک تقویم یا برنامه‌ریز و یک لیست برای انجام دادن کارها. برنامه‌ریز و یا تقویم چیزی است که قرار ملاقات‌های مهم و تاریخ‌های مهم خود را دنبال می‌کنید. لیست کاری هم این است که در این لیست کارها و پروژه‌هایی که دارید را پی‌گیری می کنید.

این ابزارها می‌توانند فیزیکی یا دیجیتالی باشند. اگر به دنبال یک برنامه‌ریز فیزیکی هستید، چیزی مثل طراح روز یا قانون برنامه ریز جذاب مناسب است؛ اما اخیرا افراد به سمت دیجیتال رفته اند. استفاده از تقویم گوگل برای برنامه‌ریزی فکر خوبی است.

برای لیست کاری می‌توانید از یک دفترچه یادداشت ساده و یا برنامه‌ای مانند Todolist استفاده کنید. هر ابزاری که تصمیم به استفاده از آن می‌گیرید، زندگی شما را آسان‌تر می‌کند.

حتما بخوانید: ۱۰ تا از مهم ترین راههای افزایش انگیزه در کار و زندگی طبق جدیدترین تحقیقات روز

یک برنامه روزانه ایجاد کنید

معمولا بهتر است برنامه روزانه خود را شب قبل بنویسید. به این ترتیب، دقیقا می‌دانید که وقتی صبح بیدار ‌شوید، چه کار باید بکنید. زمانی که در روز به برنامه خود نگاه کنید، این چیزی است که می بینید:

قرارها: این بخش شامل ملاقات‌ها، تماس‌ با مشتری ها، یا قرار ملاقات‌های دیگر است که باید روز خود را پیرامون آن ها برنامه‌ریزی کنید.

زمان پرداختن به خود: همیشه معتقد باشید که در برنامه روزانه باید یک فعالیت برای مراقبت از خود داشته باشید؛ مانند (یوگا، مراقبه، قدم زدن) در غیر اینصورت وقتی برای اینکار نخواهید داشت.

سه اولویت ارشد: این ها سه پروژه یا تکالیفی هستند که باید برای پیشرفت انجام دهید.

سعی کنید پیرامون مقدار کاری که در روز انجام می‌دهید، واقع گرایانه باشید. اگر سعی کنید کارهای خیلی زیادی را انجام دهید، یا احساس می کنید وقتتان را تلف کرده اید و یا ممکن است از اینکه نتوانسته اید تمام کارهای لیست شده را انجام دهید، ناامید می شوید.

برنامه ریزی کنید

زمانی که هر کاری که در طول روز داشتید را شناسایی کردید، شروع کنید به اضافه کردن آن ها در برنامه روزانه خود. هر قرار ملاقات را در طول بازه زمانی اختصاص داده شده به آن ها اضافه کنید و سپس تخمین بزنید که هر اولویت زمانی چقدر طول خواهد کشید و زمانی را زمان‌بندی کنید که می‌خواهید روی آن‌ها کار کنید.

سپس اولویت‌های خود را به بخش های کوچک‌تر تقسیم کنید و هر کاری که به شما در انجام هر اولویت کمک می‌کند، یادداشت کنید. برای مثال:

اولویت: پست پایانی وبلاگ

  • مرحله اقدام: بارگذاری ویدئو
  • مرحله اقدام: اضافه کردن لینک ها
  • مرحله عملی: بازخوانی و اصلاح

یک چیز خوبی که برای هر اولویت نیاز است داشته باشید، این است که از خودتان بپرسید: از کجا بدانم کارم تمام شده است؟ این باعث می‌شود که به سمت یک نقطه پایان عینی حرکت کنید. با اینکار ابهامات از بین می روند.

حتما بخوانید: ۳۰ روش افزایش انگیزه در کارکنان جهت افزایش فوق العاده راندمان کاری

کلید دستیابی به یک روز موفق آماده شدن است. هر روز به اولویت هایتان برسید، اینکار بهترین راه ایجاد اطمینان از داشتن یک روز پر سود است. به زودی متوجه خواهید شد وقتی که در مدیریت زمان حرفه ای شوید، زمان کافی برای انجام کارها خواهید داشت.

نوشته آموزش گام به گام بهترین روش برنامه ریزی روزانه برای حداکثر بهره وری اولین بار در هنر فردی. پدیدار شد.

  • مقاله
  • ۲۲ اسفند
  • بدون نظر
  • 9 views

شما هم از آن دسته افرادی هستید که فکر می کنند درست کردن شیرینی ماکارون خیلی سخت است؟ اگر جوابتان بله است باید بگوییم کاملا در اشتباهید! پختن این شیرینی محبوب و خوشمزه آنقدرها هم سخت نیست فقط باید هنگام تهیه آن نکات مهم و لازم را رعایت کنید تا بتوانید هر زمان که دلتان خواست ماکارون های خوشمزه خودتان را درست کنید.

در واقع شیرینی ماکارون در رنگ ها و طعم های مختلفی تهیه می شود و بیشتر از چیزی که فکرش را بکنید تنوع دارد. ما در این مطلب دستور پخت اصلی ماکارون را به همراه چند راهنمایی مهم و کلیدی در اختیارتان می گذاریم. مطمئن باشید از این به بعد وقتی از مهمانانتان با ماکارون هایی که خودتان پخته اید پذیرایی می کنید با تعجب از شما می پرسند آنها را از کجا خریده اید؟!

یه دستور پخت جالب دیگه: آموزش طرز تهیه شیرینی فانتزی خانگی به سبک نیلا موسوی

کلیپ نحوه تهیه این دستور

مواد لازم

  • سه چهارم فنجان یا ۱۰۰ گرم پودر قند
  • سه چهارم فنجان یا ۱۰۰ گرم آرد بادام
  • ۲ عدد سفیده تخم مرغ
  • کمی نمک
  • یک چهارم فنجان یا ۵۵ گرم شکر دانه ریز

مواد میانی ماکارون

  • دو سوم فنجان یا ۱۵۰ گرم کره نرم شده
  • دو سوم فنجان یا ۷۵ گرم پودر قند

نکات مهم قبل از پخت:

  • ماکارون برای پخت کامل و درست نیاز به دمای ثابت و ملایم دارد. یادتان باشد حرارت بالا خیلی زود باعث سوختن ماکارون ها می شود و حرارت خیلی کم هم باعث می شود خوب پخته نشوند. درجه حرارت های داده شده در این دستور بعنوان راهنما عمل می کنند؛ بنابراین با توجه به دستورالعمل فرتان سعی کنید دمای مناسب برای پخت ماکارون را تنظیم کنید.
  • اگر فکر می کنید استفاده از قیف های قنادی به تنهایی برایتان مشکل است می توانید از قالب های سیلیکونی مخصوص ماکارون استفاده کنید تا ماکارون های یک شکل و یک اندازه ای داشته باشید.

طرز تهیه

۱-همه مواد لازم را تهیه کنید و کنار هم بگذارید.

۲- فر را از قبل با دمای ۳۰۰ درجه فارنهایت یا ۱۴۰ درجه سانتیگراد گرم کنید. بهتر است به جای فر کانوکشن از فرهای معمولی گازی استفاده کنید اما اگر فر معمولی ندارید جای نگرانی نیست. ماکارون در فر کانوکشن هم خوب پخته می شود.

۳- پودر قند و آرد بادام را در یک کاسه بزرگ با هم کاملا مخلوط کنید.

۴- در یک ظرف دیگر سفیده های تخم مرغ را با نمک مخلوط کنید و آنقدر با هم زن هم بزنید تا کاملا کف کند و نرم شود.

۵- بعد کم کم شکر را به آن اضافه کنید و هم بزنید. در نهایت باید سفیده تخم مرغ به حدی کف کند که وقتی ظرف را برمی گردانید از آن بیرون نریزد.

۶- حالا به آرامی مخلوط آرد و پودر قند را به سفیده تخم مرغ اضافه کنید. اگر پف مخلوطتان خوابید و شل شد نگران نباشید. این دقیقا همان اتفاقیست که باید بیفتد.

۷- یک قیف قنادی با سر قیف ۱ سانتیمتری بردارید و آن را از مواد ماکارون پر کنید.

۸- کف قالب های سیلیکونی مخصوص ماکارون کاغذ روغنی قرار بدهید و مواد آماده شده را با قیف در آنها بریزید. یادتان باشد خیلی قالب را پر نکنید چون ماکارون ها در جریان پخت حجیم می شوند و باید جای کافی داشته باشند.

۹- کاغذ روغنی زیر قالب ها را کمی تکان بدهید تا حباب های هوا از مواد خارج شوند و بعد برای ۲۰ دقیقه به همین حالت آن ها را رها کنید تا سطح رویشان براق و صاف شود.

۱۰- حالا ماکارون ها را در فری که از قبل گرم شده قرار بدهید. ۷ تا ۸ دقیقه در فر را باز بگذارید تا در جریان پخت ماکارون بخارها از فر خارج شوند. بعد از این مدت در فر را ببندید و ۷ تا ۸ دقیقه دیگر اجازه بدهید ماکارون ها در فر بمانند. وقتی شیرینی ها کاملا سفت و حجیم شدند می توانید آنها را بیرون بیاورید.

۱۱- بعد از طی شدن زمان مناسب قالب را بیرون بیاورید و اجازه بدهید تا ماکارون ها کاملا سرد شوند.

طرز تهیه مواد میانی ماکارون

۱- کره ای که به دمای محیط رسیده را با همزن بزنید تا کاملا نرم شود. بعد آرام آرام پودر قند را به آن اضافه کنید. در این مرحله میتوانید طعم های دلخواهتان را هم به مواد میانی اضافه کنید.

۲- یکی از ماکارون ها را بردارید و روی قسمت تخت آن به اندازه نصف قاشق غذاخوری از مواد میانی شیرینی بریزید. حالا یک ماکارون دیگر را روی آن بگذارید و کمی آن ها را به هم فشار بدهید.

۳- می توانید بلافاصله بعد از آماده شدن ماکارون ها آنها را میل کنید اما بهتر است ۲۴ ساعت تحمل کنید و بعد به سراغشان بروید چون بعد از این مدت ماکارون ها خوشمزه تر هم می شوند.

۴- نوش جان!

نکته مهم

  • این دستورالعمل تهیه ماکارون اصلی و ساده بود. برای رنگی کردن خمیر ماکارون باید از رنگ غذا استفاده کنید.

تغییراتی که می توانید در دستور پخت ماکارون ایجاد کنید:

  • برای تهیه ماکارون های صورتی از تمشک یا توت فرنگی استفاده کنید و کمی وانیل هم برای ایجاد طعم بهتر به کره اضافه کنید.
  • اگر ماکارون سبز رنگ درست کردید بهتر است برای مواد میانی آن از پسته یا مغز آجیل های خرد شده استفاده کنید.
  • برای ماکارون های سبز رنگ اضافه کردن کمی پودر نارگیل یا عصاره لیمو و پرتقال هم ایده خوب و خوشمزه ایست.
  • اگر ماکارون بنفش می خواهید از ذغال اخته در خمیر ماکارون استفاده کنید.
  • برای تهیه ماکارون های کرم رنگ و خوشمزه از وانیل استفاده کنید.
  • لیمو هم می تواند رنگ زرد خوشرنگ و خوش طعمی به ماکارون هایتان بدهد.

یه دستور پخت جالب دیگه: آموزش تصویری ۲ روش طرز تهیه کیک ماست (فوق العاده خوشمزه)

ماکارون های رنگی و خوشمزه منتظرتان هستند. همین الان دست به کار شوید و آنها را آماده کنید.

نوشته آموزش تصویری طرز تهیه شیرینی ماکارون به سبک فرانسوی (ساده و خوشمزه) اولین بار در هنر فردی. پدیدار شد.

  • مقاله
  • ۲۲ اسفند
  • بدون نظر
  • 7 views

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای اس ام سانگ محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.